Sucellus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sucellos
Ilustracja
Statuetka Sucellosa z Sauvat (II-III w.)
Inne imiona Sucellus
Występowanie mitologia celtycka

Sucellos (łac. Sucellus) – celtyckie bóstwo o dokładnie nie rozpoznanej roli i funkcjach[1].

Występuje głównie w wierzeniach plemion galijskich, lecz kult jego znany był również w Brytanii[1]. Wyobrażano go w postaci odzianego w tunikę, dojrzałego, brodatego mężczyzny. Jego imię dosłownie oznacza „dobrze uderzający (trafiający)”[2][1][3], a najważniejszym atrybutem jest młot na długim trzonku[4][2], co wraz z często towarzyszącym mu psem wskazywałoby na związek ze światem podziemnym. W wyobrażeniach występuje też z beczką lub naczyniem do picia łączonymi z symboliką płodności[2]. Niektóre interpretacje uznają go wprost za boga śmierci i przewodnika dusz do krainy zmarłych[3], inne – przeciwnie, łączą go z dobroczynnym działaniem, pomyślnością i domowym ogniskiem[4].

W mitologii galijskiej czasem utożsamiany jest z ojcem bogów Dagdą z mitologii iryjskiej[2]. Jego stałą towarzyszką była Nantosvelta[2][4][1], choć często przedstawiano go również z Rosmertą[5].

Na obszarze Brytanii Sucellos występuje rzadko i bezsprzecznie należy go uznać za zapożyczenie galijskie, poświadczone dość nielicznymi zabytkami[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Matthews 1997 ↓, s. 185.
  2. a b c d e Bogowie, demony, herosi 1996 ↓, s. 352.
  3. a b Leach 1998 ↓.
  4. a b c Green 2003 ↓, s. 58.
  5. Rosen-Przeworska 1971 ↓, s. 90, 92-93, 220.
  6. Green 2003 ↓, s. 59.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John i Caitlín Matthews: Mitologia Wysp Brytyjskich. Poznań: Rebis, 1997.
  • Bogowie, demony, herosi. Leksykon. Kraków: Znak, 1996.
  • Marjorie Leach: Uniwersalny leksykon bóstw. Poznań: Atena, 1998.
  • Miranda J. Green: The Gods of Roman Britain. Princes Risborough: Shire, 2003.
  • Janina Rosen-Przeworska: Religie Celtów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1971.