Suchotraw twardy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Suchotraw twardy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj suchotraw
Gatunek suchotraw twardy
Nazwa systematyczna
Sclerochloa dura (L.) P. Beauv.

Suchotraw twardy (Sclerochloa dura (L.) P. Beauv.) – gatunek roślin z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje od Europy i północno-zachodniej Afryki na zachodzie po Chiny na wschodzie. Został także zawleczony do Ameryki i Australii[2]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie na kilku stanowiskach w części wschodniej i południowej[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Drobna, rozesłana po ziemi trawa.
Łodyga 
Źdźbło do 15 cm wysokości, ulistnione.
Liście 
Płaskie, szorstkie na brzegu. Pochwy liściowe u najwyższych liści wzdęte.
Kwiaty 
Zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w grubą, kłosokształtną wiechę długości 2-3 cm. Plewa dolna jajowata, 3-nerwowa. Plewa górna podłużnie lancetowata, 7-9-nerwowa, dwa razy dłuższa niż dolna. Plewka dolna podłużnie lancetowata, chrząstkowata[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie na polnych drogach. Kwitnie w maju. Liczba chromosomów 2n = 14[5].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[6] w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię VU (narażony)[7]. Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w kategorii VU (narażony)[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-12].
  2. Sclerochloa dura na eMonocot [dostęp 2013-12-13].
  3. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Sclerochloa dura na Flora of China [dostęp 2013-12-13].
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  8. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.