Sufczyn (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sufczyn
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat brzeski
Gmina Dębno
Liczba ludności (2008) 1960[1]
Strefa numeracyjna (+48) 14
Kod pocztowy 32-852
Tablice rejestracyjne KBR
SIMC 0819444
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Sufczyn
Sufczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sufczyn
Sufczyn
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sufczyn
Sufczyn
Ziemia 49°57′45″N 20°44′57″E/49,962500 20,749167

Sufczynwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Dębno.

Wieś położona jest na pograniczu dwóch krain geograficznych. Południowa część miejscowości z przysiółkami: Górny, Rajsko, Granice i Zagórze znajduje się na północnym krańcu Karpat, a dokładniej Pogórza Wiśnickiego. Północna część Sufczyna z przysiółkiem Dolny i okolicami trasy krajowej nr 94 należą już do Kotliny Sandomierskiej. Przez wieś przepływa rzeka Kisielina.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnowskim. Integralne części miejscowości: Granice pod Bukową, Granice Sufczyńskie, Rajsko, Sufczyn Dolny, Zagórze[2].

Nazwa[edytuj]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Suchczyn wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[3]

Historia[edytuj]

Sufczyn powstał w 1317 lub 1357[4] na podstawie przywileju Władysława Łokietka. Zezwolił on Mściwojowi z rodu Pobogów dziedzicowi Dębna za poczynione przezeń na rzecz tego księcia, a późniejszego króla zasługi i służby osadzić wieś na prawie średzkim wraz z immunitetem. Do XVIII w. Sufczyn był nazywany Suchczynem.

Sufczyn do 1934 był gminą. Ostatnim wójtem był Piotr Witek, a przed nim urząd ten sprawował przez wiele lat Adam Michałek. Po utworzeniu gmin zbiorowych w 1934 Sufczyn przyłączono do gminy Dębno.

W Sufczynie znajduje się figura św. Jana Nepomucena. Ustawiona została na kamiennym, ogzymsowanym postumencie, na którego czołowej ścianie widnieją dwa płaskorzeźbione kartusze z herbami Nowina i Trąby oraz wykonana współcześnie z figurą antyczną majuskułą łacińska inskrypcja informująca, iż figurę ową ufundowali Józef Janota z żoną Teofilą, a stało się to 6 października 1751 roku.

Galeria[edytuj]

Zobacz też: Sufczyn, Sufczyna

Przypisy

  1. Urząd Gminy Dębno [1]
  2. GUS. Rejestr TERYT
  3. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str. 271.
  4. Albert Kryszczuk: Sufczyn. s. 1.