Sufiks dzierżawczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sufiks dzierżawczy - sufiks oznaczający przynależność danego desygnatu do właściciela wyrażonego najczęściej w podmiocie zdania. Równoważny przymiotnikom dzierżawczym i zaimkom dzierżawczym w większości języków indoeuropejskich. Charakterystyczny dla języków aglutynacyjnych, zwłaszcza uralskich i ałtajskich, ale znają go także na przykład język perski i arabski.

Język fiński[edytuj]

Występują dla wszystkich osób liczby pojedynczej i liczby mnogiej. Oznaczają relację posiadania. Występują przy rzeczownikach i innych formach rzeczownikowych, jak również w imiesłowach. Niektóre przypadki, np. komitativus, wymagają użycia sufiksów dzierżawczych.

Osoba Sufiks Przykład Polski
1. Sg. -ni (minun) taloni mój dom
2. Sg. -si (sinun) talosi twój dom
3. Sg. -nsa/nsä, -Vn hänen talonsa jego dom
1. Pl. -mme (meidän) talomme nasz dom
2. Pl. -nne (teidän) talonne wasz dom
3. Pl. -nsa/nsä -Vn heidän talonsa ich dom