Suliszów (powiat kielecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°38′44″N 20°40′13″E
- błąd 39 m
WD 50°43'N, 20°41'E
- błąd 19715 m
Odległość 5 m
Suliszów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Chmielnik
Liczba ludności (2011) 154[1]
Strefa numeracyjna 41
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0235364
Położenie na mapie gminy Chmielnik
Mapa konturowa gminy Chmielnik, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Suliszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Suliszów”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Suliszów”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Suliszów”
Ziemia50°38′44″N 20°40′13″E/50,645556 20,670278

Suliszówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik[2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV w. Suliszów należał do parafii w Piotrkowicach, miał łany kmiece, folwark oraz karczmę. Dziesięcinę o wartości 4 grzywien płacono plebanowi w Piotrkowicach.

Według rejestru poborowego powiatu chęcińskiego z 1508 wieś była własnością rodziny Zalaszów. W 1540 Suliszów podzielony był na cztery części. Jedną z nich posiadał Łuczycki, drugą rodzina Rzeczyckich, trzecią Zajączek, a czwartą Kliszewski. Znajdowały się tu 4 dwory i 4 folwarki, 1 kmieć na półłanie, 3 zagrodników, 2 sadzawki, łąki oraz lasy. Całość wyceniono na wartość 150 grzywien.

Na przeł. XVI/XVII w. był tu zbór ariański[3].

Według spisu z 1827 było tu 15 domów i 135 mieszkańców[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Ruiny dworu z XVII w., wpisane do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.301 z 8.02.1958 i z 11.02.1967)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-17].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-5].
  3. Agnieszka Wójcik Arianie w Węchadłowie. [dostęp 2014-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-05)].
  4. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 25. [dostęp 2015-11-05].