Sumu-abum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa ważniejszych miast południowej Mezopotamii w 1 połowie II tys. p.n.e.

Sumu-abum (Sūmû-abum)[1] - przywódca jednego z plemion amoryckich, który w 1894 r. p.n.e. przejął władzę w Babilonie zakładając słynną I dynastię z Babilonu, panował przez 14 lat (1894-1881 p.n.e. - chronologia średnia).

Kontrolowany przez niego obszar był niewielki i obejmował, oprócz samego Babilonu, położone w najbliższej odległości miasta Borsippa, Dilbat i Kuta. Panowanie Sumu-abuma upłynęło na ustawicznych walkach o utrzymanie niepodległości z okolicznymi rywalami takimi jak miasta-państwa Kazallum, Kisz czy Sippar.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frayne D.R., Old Babylonian Period (2003-1595 BC), The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, tom 4, University of Toronto Press, 1990, s. 324.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]