Sun Quan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Sun.
Sun Quan
Imię chińskie osobiste
Pismo uproszczone
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin Quán
Imię chińskie pośmiertne
Pismo tradycyjne 大帝
Hanyu pinyin Dà Dì
Wade-Giles Ta Ti
Nazwisko rodowe chińskie
Pismo uproszczone
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin Sūn
ilustracja
Portret Sun Quana wykonany przez nieznanego artystę
król Wu
Okres panowania od 221
do 229
Era panowania Huangwu (黃武)
cesarz Wu
Okres panowania od 229
do 252
Era panowania Huanglong (黃龍) 229–231
Jiahe (嘉禾) 232–238
Chiwu (赤烏) 238–251
Taiyuan (太元) 251–252
Shenfeng (神鳳) 252
Następca Sun Liang
Dane biograficzne
Data urodzenia 5 lipca 182
Data śmierci 21 maja 252
Ojciec Sun Jian
Dzieci Sun Liang

Sun Quan (chiń. upr.: 孙权; chiń. trad.: 孫權; pinyin: Sūn Quán; ur. 5 lipca 182 - zm. 21 maja 252) – syn Sun Jiana, założyciel Wschodniego królestwa Wu w Okresie Trzech Królestw, w Chinach. Rządził od 222 do 229 jako Wu Wang (książę z Wu) i od 229 do 252 jako Cesarz z Dynastii Wu.

W młodości Sun Quan mieszkał w swoim rodzimym kraju Fuchun, po śmierci ojca na początku roku 190 przebywał w miastach dolnego odcinka rzeki Jangcy. Jego starszy brat Sun Ce, dzięki swoim zwolennikom i poparciu kilku lokalnych klanów zdobył w regionie stanowisko watażki. Kiedy w roku 200 Sun Ce został zamordowany przez ludzi Xu Gonga, którego zabił w bitwie kilka lat wcześniej, osiemnastoletni wówczas Sun Quan odziedziczył po swym bracie ziemie na południowy wschód od Jangcy. Jego rządy okazały się stosunkowo stabilne. Większość starszych oficerów Sun Jiana i Sun Ce, takich jak Zhou Yu, Zhang Zhao, Zhang Hong, i Cheng Pu pozostało lojalnych wobec Sun Quana; fragment jednej z czterech najsłynniejszych powieści literatury chińskiej, Opowieści o Trzech Królestwach, opisuje, jakoby Sun Ce miał na łożu śmierci radzić Sun Quanowi: "w wewnętrznych sprawach konsultuj się ze Zhang Zhao, w zewnętrznych zaś ze Zhou Yu". Za namową doradców Sun Quan w latach 200. umacniał siły wzdłuż Jangcy. Na początku 207 jego wojska odniosły zwycięstwo nad wojskami Huang Zu, jednego z dowódców Liu Biao, który zdominował Środkową Jangcy.

Zimą tego roku, generał z północy – Cao Cao poprowadził około 200 tys. żołnierzy na południe, by ponownie zjednoczyć Chiny. Na dworze Suna pojawiły się dwie frakcje: Zhang Zhao zalecał poddanie się, podczas gdy Zhou Yu i młody dyplomata Lu Su, sprzeciwiała się kapitulacji. Ostatecznie Sun Quan zdecydował się przyjąć bitwę z Cao Cao w środkowym biegu Jangcy, gdzie mógł wykorzystać przewagę swej floty. Dzięki zastosowaniu strategii obmyślonych przez Zhou Yu i Huang Gaia, siły Sun Quana i sprzymierzonego z nim Liu Beia zdecydowanie pobiły armię Cao Cao w bitwie przy Czerwonych Klifach.

W 219 siły Wu uderzyły na prowincję Jing i pobiły dotąd sprzymierzone z nimi siły Shu Han. Guan Yu, dowódca sił Shu został pojmany i stracony na rozkaz Sun Quana. Rozwścieczony zabójstwem swego przyjaciela Liu Bei rozpoczął inwazję na Wu, ale wojska tego ostatniego pobiły atakujące siły w bitwie pod Yiling.

Sun Quan zginął w roku 252, w wieku 70 lat. Panował najdłużej wśród wszystkich założycieli Trzech Królestw. Władzę po nim przejął jego syn Sun Liang, który został Cesarzem Wschodniego Wu.

Bibliografia[edytuj]

  1. Bo Yang: Sima Guang's Zizhi Tongjian. Modern Chinese Edition. Taipei: 1982–1989.
  2. Jon Bartlett: Die Biografie Sun Quans in den Chroniken der Drei Reiche'. 2004.
  3. Shou Chen: Sanguo zhi (Kroniki Trzech Królestw). Reprint,1959. Beijing: Zhonghua shuju, 280.
  4. Rafe de Crespigny: The Last of the Han: being the chronicle of the years 181-220 AD as recorded in chapters 58–68 of the Tzu-chih t'ung-chien of Ssu-ma Kuang. Canberra: Australian National University, Centre of Oriental Studies, 1969.
  5. Rafe de Crespigny: A biographical dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23–220 AD). Brill, 2007. ISBN 9789004156050.
  6. Xiugui Zhang. Ancient "Red Cliff" battlefield: a historical-geographic study. „Frontiers of History in China”. 1 (2), s. 214–235, 2006. 


Poprzednik
Był pierwszym królem Wu
Król Wu
221 - 229
Następca
W 229 królestwo Wu przekształciło się w cesarstwo
Poprzednik
Był pierwszym cesarzem z dynastii Wu
Cesarz Chin z dynastii Wu
229 - 252
Następca
Sun Liang