Supermax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Supermax - typ nowoczesnego więzienia, w którym zastosowano wszystkie dostępne środki kontroli nad skazanymi, między innymi stałego monitorowania oraz na stałe zaczepionych identyfikatorów pozwalających na zlokalizowanie więźnia. Przykładem jest zakład karny Souza-Baranowski. Liczba więzień tego typu w USA to 31, znajdują się w nich przestępcy skazani za najpoważniejsze przestępstwa. Każdy skazany ma osobną celę, nie kontaktuje się on w żaden sposób z innymi współwięźniami. Cela składa się z łóżka, toalety, prysznica, krzesła, telewizora i małego okienka o przekroju prostokąta. Nie odnotowano ucieczek z tego typu więzień. W 2005 roku skazani wygrali proces o niehumanitarne traktowanie (całkowitą izolację). Obecnie odchodzi się od więzień tego typu ze względu na prawdopodobnie wyższy odsetek recydywistów, być może powodowany izolacją i samotnością, które mają gorszy wpływ na resocjalizację[1][2][3]. Inne badania jednak przeczą temu poglądowi[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]