Superpuchar Ukrainy w piłce siatkowej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Superpuchar Ukrainy w piłce siatkowej mężczyzn
Суперкубок України з волейболу серед чоловіків
Państwo  Ukraina
Dyscyplina piłka siatkowa
Organizator rozgrywek Ukraiński Związek Piłki Siatkowej
Data założenia 2016
Rozgrywki
Liczba drużyn 2
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Barkom-Każany Lwów
Obecny zwycięzca Barkom-Każany Lwów
Strona internetowa

Superpuchar Ukrainy w piłce siatkowej mężczyzn (ukr. Суперкубок України з волейболу серед чоловіків, ros. Суперкубок Украины по волейболу среди мужчин) – cykliczne rozgrywki w piłce siatkowej organizowane corocznie przez Ukraiński Związek Piłki Siatkowej, w których rywalizują ze sobą mistrz i zdobywca Pucharu Ukrainy.

Rozgrywki o siatkarski Superpuchar Ukrainy rozgrywane są od 2016 roku. Pierwszym zwycięzcą tych rozgrywek został klub Barkom-Każany Lwów.

Triumfatorzy[edytuj | edytuj kod]

Edycja Data Miejsce spotkania 1. miejsce 2. miejsce Wynik spotkania
I 15.10.2016 Sportowy kompleks NUWFiSU,
Kijów
Barkom-Każany Lwów
(Finalista Pucharu Ukrainy)
Łokomotyw Charków
(Mistrz i zdobywca Pucharu Ukrainy)
3:0 (25:22, 25:17, 26:24)
II 15.10.2017 Pałac Sportu "Budіwelnyk",
Czerkasy
Łokomotyw Charków
(Mistrz Ukrainy)
Barkom-Każany Lwów
(Zdobywca Pucharu Ukrainy)
3:0 (25:17, 25:17, 25:19)
III 22.09.2018 SK ODIUSSZ, Łuck Barkom-Każany Lwów
(Mistrz i zdobywca Pucharu Ukrainy)
Nowator Chmielnicki
(Brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy)[a]
3:2 (19:25, 25:16, 25:18, 28:30, 15:11)

Bilans klubów[edytuj | edytuj kod]

Klub 1. miejsce 2. miejsce
Barkom-Każany Lwów 2 1
Łokomotyw Charków 1 1
Nowator Chmielnicki 0 1

Nagrody MVP[edytuj | edytuj kod]

  • 2016 – Ukraina Wołodymyr Tewkun (Barkom-Każany Lwów)
  • 2017 – Ukraina Maksym Drozd (Łokomotyw Charków)
  • 2018 – Ukraina Jurij Semeniuk (Barkom-Każany Lwów) oraz Ukraina Nik Sotnik (Nowator Chmielnicki)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Finalista Pucharu Ukrainy Łokomotyw Charków zrezygnował z udziału w meczu o Superpuchar 2018.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]