Supersam w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SuperSam
Ilustracja
Supersam w latach 60. XX wieku
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Puławska 2
02-566 Warszawa
Typ budynku pawilon
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Jerzy Hryniewiecki
Maciej Krasiński
Ewa Krasińska
Powierzchnia użytkowa 6000 m²
Ukończenie budowy 6 czerwca 1962
Zniszczono 2006
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
SuperSam
SuperSam
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
SuperSam
SuperSam
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
SuperSam
SuperSam
Ziemia52°12′46″N 21°01′12″E/52,212778 21,020000
Tymczasowy Supersam przy ul. Domaniewskiej

SuperSam – nieistniejący pawilon handlowy znajdujący się w latach 1962–2006 przy ul. Puławskiej 2 w Warszawie.

Był to pierwszy supersam w Polsce i jedno z najwybitniejszych osiągnięć modernizmu w Polsce[1]. Został zburzony w 2006, a w jego miejscu w latach 2010–2013 wzniesiono kompleks biurowo-handlowy Plac Unii.

Od tego obiektu pochodzi nazwa podobnych placówek handlowych charakterystycznych szczególnie dla drugiej połowy okresu PRL.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Supersam został otwarty 6 czerwca 1962[2]. Był to nowatorsko skonstruowany budynek, z dachem na zasadzie tensegrity zawieszonym i utrzymywanym w miejscu za pomocą dźwigarów i stalowych lin, projektu trzech architektów: Jerzego Hryniewieckiego, Macieja Krasińskiego, Ewy Krasińskiej oraz trzech konstruktorów: Wacława Zalewskiego, Stanisława Kusia i Andrzeja Żórawskiego.

W jednoprzestrzennym pawilonie o powierzchni użytkowej 6 tys. m² umieszczono największy w Warszawie samoobsługowy sklep spożywczy. Posiadał on własną piekarnię, wytwórnię garmażeryjną, rozbieralnię mięsa, palarnię kawy oraz paczkarnię[3]. Znajdował się tam także bar kawowy i samoobsługowy bar „Frykas” na ok. 170 osób[4].

7 sierpnia 1971, podczas rekordowych upałów, Supersam odwiedził premier Piotr Jaroszewicz, interesując się stanem zaopatrzenia placówki w artykuły spożywcze i napoje chłodzące[5]. Premier zalecił zwiększenie częstotliwości zaopatrywania sklepu w artykuły mięsne i zainstalowanie urządzeń wentylacyjnych[5].

Mimo przeprowadzonej kampanii na rzecz uratowania budynku przed zburzeniem jako cenny zabytek architektury PRL-u Supersam został rozebrany w grudniu 2006. W 2009 roku opublikowano projekt wzniesienia na działce biurowca z częścią handlową pod nazwą Plac Unii[6].

W 2009 otwarto na powrót Supersam w innej lokalizacji na rogu ulic Domaniewskiej i Puławskiej, prowadzony przez Spółdzielnię Supersam, która obsługiwała poprzedni budynek[7]. Hala była tymczasowa do 12 października 2013, kiedy Supersam wrócił na Puławską 2, lokując się na piętrze podziemnym -1 Placu Unii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. T. Przemysław Szafer: Współczesna architektura polska. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1988, s. 227. ISBN 83-213-3325-7.
  2. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1966, s. 25.
  3. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1966, s. 201.
  4. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1966, s. 202.
  5. a b Kronika wydarzeń w Warszawie 1 VI–31 VIII 1971. „Kronika Warszawy”. 1972. s. 126. 
  6. Grzegorz Miecznikowski. Są pieniądze na budowę Supersamu. „Gazeta Stołeczna”, 2009-07-21. 
  7. Anna Wittenberg. Supersam powraca do życia na Mokotowie. „Życie Warszawy”, 2008-02-12. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]