Superwizjer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Superwizjer
Rodzaj programu magazyn śledczy reporterów
Kraj produkcji Polska
Język polski
Prowadzący Jolanta Konopka (TVN, TVN24)
Anna Seremak (TVN24)
Data premiery TVN: 4 marca 2001
TVN24: 11 lutego 2017
Lata emisji od 2001
Pora emisji Emisja w TVN24: sobota godz. 20:00
Emisja w TVN: wtorek, godz. 23:30
Liczba odcinków 1146 (stan na 15 grudnia 2018)
Format nadawania 16:9
Produkcja
Produkcja TVN
Stacja telewizyjna TVN, TVN24
Nagrody Grand Press 2018, 2017, 2014, 2011, 2010, 2008, 2006, 2004, 2003, 2002
Międzynarodowy Festiwal Reportażu "Camera Obscura" 2007, 2006, 2004
Konkurs Fundacji Batorego "Tylko ryba nie bierze" 2006, 2004, 2004
Przegląd Form Dokumentalnych Bazar 2006, 2006
Nagroda Watergate Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich 2008, 2006
Strona internetowa

Superwizjer – magazyn śledczy reporterów emitowany przez telewizję TVN od 4 marca 2001 roku. Magazyn pojawia się na antenie TVN w każdy wtorkowy wieczór o 23:30 oraz od 11 lutego 2017 w soboty o 20:00 na antenie TVN24[1].

Historia programu[edytuj | edytuj kod]

Superwizjer produkowany jest w studiu w Krakowie, jego początki to „Wizjer TVN” – codzienny program, mający być alternatywą dla magazynu RTL 7 Zoom. Pierwotnie Superwizjer miał być programem podsumowującym, z kilkoma wybranymi reportażami z danego tygodnia. Po zejściu z wizji codziennego Wizjera postanowiono przenieść produkcję do Krakowa, obsadzając w roli prowadzącej Jolantę Konopkę, byłą prezenterkę TVN Fakty Południe, a także stopniowo zmniejszyć ilość poruszanych tematów – najpierw do dwóch, potem – do jednego.

Do 3 czerwca 2007 emitowany był w niedzielę ok. 22:55 (początkowo o 22:15), od 3 września 2007 do 31 maja 2010 w poniedziałki ok. 23:20 (od 6 września 2010 do 30 maja 2011 o 23:30).

Od 6 września 2011 roku magazyn jest emitowany we wtorki o 23:30 na antenie TVN oraz o 20:00 na antenie TVN24[1]. W wakacje nie są emitowane.

Od marca 2001 do czerwca 2008 producentem programu była Monika Góralewska, przez pewien okres współproducentem programu był Marek Kęskrawiec, a od 2007 roku – Marcin Borowski. Od czerwca 2008 Borowski był samodzielnym producentem programu. Od stycznia 2017 producentem programu jest Jarosław Jabrzyk.

Z redakcją współpracowali m.in.: Beata Biel, Alicja Chmielewska, Monika Bartkowicz, Lidia Kazen, Anna Szumilas, Aleksandra Tudyka, Jacek Bazan, Wojciech Bockenheim, Jacek Filipiak, Witold Gadowski, Jarosław Jabrzyk, Marek Kęskrawiec, Artur Kowalewski, Krzysztof Bursztyn, Maciej Kuciel, Przemysław Wojciechowski.

Redakcja[edytuj | edytuj kod]

Producentami programu byli: Monika Szymborska, Krzysztof Miączyński, Robert Socha, a Grzegorz Trochanowski – kierownikiem produkcji. Obecnie producentem programu jest Jarosław Jabrzyk.

Zespół Superwizjera tworzyli dziennikarze: Alicja Krystyniak, Magda Zagała, Agnieszka Madejska, Anna Barańska-Całek, Wolha Czarnych, Robert Socha, Grzegorz Głuszak, Mariusz Kowalewski, Bartłomiej Gliński, Marcin Friedrich, Jakub Stachowiak, Piotr Litka, Marcin Mamoń, Juliusz Pakuła, Marek Zieliński, Szymon Jadczak.

Nagrody[1][edytuj | edytuj kod]

Grand Press[edytuj | edytuj kod]

  • 2018 25 LAT ZA NIEWINNOŚĆ oraz UTRACONA MŁODOŚĆ TOMASZA KOMENDY[a] (reporter: Grzegorz Głuszak)
  • 2018 POLSCY NEONAZIŚCI (reporterzy: Bertold Kittel, Anna Sobolewska, Piotr Wacowski)
  • 2017 ŚMIERĆ W KOMISARIACIE (reporter: Wojciech Bojanowski)
  • 2017 JAK ZAMORDOWANO IWONĘ CYGAN (reporterzy: Anna Barańska-Całek, Michał Fuja)
  • 2014 JAK ZORGANIZOWALIŚMY PRZEMYT BRONI DLA PROROSYJSKICH SEPARATYSTÓW? (reporterzy: Jarosław Jabrzyk, Bertold Kittel, Czechy Jan Kroupa – Radiožurnal)
  • 2011 PO CO NAM TA CASA? (reporterzy: Alicja Krystyniak, Jakub Stachowiak)
  • 2010 OCALENI (reporter: Wojciech Szumowski)
  • 2008 POMOC W ŚMIERCI (reporter: Beata Biel)
  • 2006 KARDIOCHIRURG BEZ SERCA (reporter: Daniel Zieliński)
  • 2004 MAFIA PALIWOWA (reporterzy: Witold Gadowski, Przemysław Wojciechowski)
  • 2003 HANDEL ZIEMIĄ (reporter: Jacek Bazan)
  • 2002 EKOLODZY (reporter: Jacek Bazan)

Nominacje do nagrody Grand Press[edytuj | edytuj kod]

  • 2013 JAK ZAROBIĆ NA LECZENIU ZDROWYCH OSÓB? (reporter: Jakub Stachowiak)
  • 2012 W IMIENIU KOŚCIOŁA (reporterzy: Jarosław Jabrzyk, Bertold Kittel, Michał Stankiewicz)
  • 2011 PO CO NAM TA CASA? (reporterzy: Alicja Krystyniak i Jakub Stachowiak)
  • 2011 ZABÓJCY Z MACZETAMI (reporterzy: Jarosław Jabrzyk i Bertold Kittel)
  • 2011 WDOWY PO OFIARACH CASY: pomoc MON to fikcja (reporterzy: Alicja Krystyniak i Jakub Stachowiak)
  • 2010 PAMIĘTNIK (reporterzy: Grzegorz Głuszak i Piotr Litka)
  • 2010 CO SIĘ STAŁO Z CASĄ? (reporterzy: Alicja Krystyniak i Jakub Stachowiak)
  • 2009 KSIĄŻĘ TERRORYSTÓW (reporterzy: Beata Biel i Przemysław Wojciechowski)
  • 2008 OBCINACZE PALCÓW (reporter: Grzegorz Głuszak)
  • 2008 SEKSAFERA W RATUSZU (reporter: Magda Zagała)
  • 2008 TAJEMNICZE PORWANIE (reporter: Robert Socha)
  • 2007 ŚMIERĆ WE WŁOSZECH (reporter: Grzegorz Głuszak)
  • 2007 BETANKI- KONIEC DRAMATU (reporter: Monika Bartkowicz)
  • 2007 ZABRANE DZIECI (reporter: Przemysław Wojciechowski)
  • 2004 PRZYCHODNIE (reporterzy: Aleksandra Tudyka i Marek Kęskrawiec)
  • 2004 OJCIEC (reporter: Alicja Chmielewska)
  • 2002 ŻYJE SIĘ (reporterzy: Jacek Bazan i Jacek Filipiak)

Nagroda Radia Zet im. Andrzeja Woyciechowskiego[edytuj | edytuj kod]

MediaTORy[edytuj | edytuj kod]

Grand Prix Szóstego Festiwalu Sztuki Faktu[edytuj | edytuj kod]

  • 2018 WODY SKAŻONE TROTYLEM (reporterzy: Maciej Duda, Łukasz Ruciński)[2]

Konkurs Fundacji im. Stefana Batorego „Tylko ryba nie bierze”[edytuj | edytuj kod]

  • 2006 KARDIOCHIRURG BEZ SERCA (reporter: Daniel Zieliński)
  • 2004 LEKARZE OKRADALI NFZ: I nagroda (reporterzy: Aleksandra Tudyka, Marek Kęskrawiec)
  • 2004 PRZEKUPNI PROKURATORZY: III nagroda (reporter: Jarosław Jabrzyk)

Międzynarodowy Festiwal Reportażu Camera Obscura[edytuj | edytuj kod]

  • 2007 ZABRANE DZIECI: wyróżnienie w kat. „reportaż śledczy” (reporter: Przemysław Wojciechowski)
  • 2006 KARDIOCHIRURG BEZ SERCA: nagroda dla najlepszego reportażu śledczego (reporter: Daniel Zieliński)
  • 2004 PRZEKUPNI PSYCHIATRZY: Grand Prix (reporterzy: Krzysztof Bursztyn, Robert Socha)

Przegląd Form Dokumentalnych „Bazar”[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Dziennikarz Roku Małopolski[edytuj | edytuj kod]

  • 2006 KARDIOCHIRURG BEZ SERCA (reporter: Daniel Zieliński)

Nagroda Watergate Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich [edytuj | edytuj kod]

Przegląd Telewizyjnych Reportaży Śledczych w Łodzi[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Internautów[edytuj | edytuj kod]

  • 2007 RAPORT TATERNIKÓW (reporter: Magda Zagała)

Festiwal Mediów „Człowiek w Zagrożeniu”.[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Fundacji Monumentum Iuadaicum Lodzense

  • 2018 OSACZONA WE WŁASNYM DOMU (reporter: Anna Barańska-Całek)
  • 2011 ZŁO W CHEŁMNIE (reporter: Piotr Litka)

Telekamery[edytuj | edytuj kod]

  • 2011 Superwizjer nominowany w kategorii "magazyn interwencyjny"
  • 2010 Superwizjer nominowany w kategorii „najlepszy program publicystyczny”

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 2 reportaże jednocześnie nagrodzone

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c O Programie, superwizjer.tvn.pl [dostęp 2017-09-09] (pol.).
  2. Dziennikarze "Superwizjera" nagrodzeni za reportaż "Wody skażone trotylem", „TVN24.pl” [dostęp 2018-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]