Suplika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Suplika (z łac. supplicare "błagać, prosić") – pisemna prośba, skarga lub zapytanie kierowane do seniora przez wasala. Najczęściej kierowano je do Stolicy Apostolskiej, np. Kazimierz III Wielki prosił papieża Urbana V o zatwierdzenie Uniwersytetu Krakowskiego.

Supliki musiały posiadać odpowiednią formę i przechodziły przez skomplikowany proces kancelaryjny. Zgodę papieża na daną prośbę sygnowano słowem fiat (łac. "niech będzie").

Znaczące supliki chłopów polskich poruszające sprawy wyzysku pańszczyźnianego w okresie Polski przedrozbiorowej, to[1].:

 Osobny artykuł: Supliki chłopskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski. Warszawa 1973, s. 470