Supralitoral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Supralitoral – strefa opryskowa, część litoralu.

  1. Nadwodna część strefy brzegowej znajdująca się w zasięgu okresowego oprysku fal, pomiędzy suchym obrzeżem zbiornika (epilitoralem) a właściwą strefą brzegową (eulitoralem). Jest to na ogół stosunkowo wąskie pasmo zasiedlone przez nieliczne organizmy wilgociolubne (higrobionty), do których należy m.in. zmieraczek plażowy (Talitrus saltator) będący sanitariuszem brzegu morskiego, zjadającym wodorosty wyrzucone na brzeg przez fale. Pasmo to odwiedzane jest też przez liczne ptaki siewkowe zbierające głównie martwe owady[1].
  2. Strefa ponad najwyższym stanem przepływu: bardzo zmienna pod względem wilgotności i o słabo wyrażonej górnej granicy[2].

W supralitoralu występują m.in.:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik hydrobiologiczny : terminy, pojęcia, interpretacje. Ludwik Żmudziński (red.). Wyd. nowe (2 popr. i uzup.). Wydaw. Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13659-6.
  2. Zdzisław Kajak: Hydrobiologia - limnologia : ekosystemy wód śródlądowych. Wyd. 2 uzup. Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-12537-3.
  3. Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Zarys hydrobotaniki. Wyd. 3. Wydaw. Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-00566-1.