Suree Sukha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Suree Sukha
สุรีย์ สุขะ
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1982
Sakon Nakhon
Wzrost 176 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Ratchaburi Mitr Phol
Numer w klubie 25
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2001 Balestier Central 8 (2)
2001–2007 Chonburi FC 96 (7)
2007–2008 Manchester City 0 (0)
2008 Grasshopper Club (wyp.) 0 (0)
2008–2012 Chonburi FC 115 (10)
2013–2016 Buriram United 69 (0)
2017–2018 Ubon UMT United 40 (0)
2018– Ratchaburi Mitr Phol 1 (0)
W sumie: 329 (19)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2012  Tajlandia 68 (2)
  1. Aktualne na: 6 lipca 2018.

Suree Sukha (taj. สุรีย์ สุขะ, ur. 27 lipca 1982 w Sakon Nakhon) - tajski piłkarz grający na pozycji prawego obrońcy. Mierzy 176 cm wzrostu, waży 71 kg. Jest bratem bliźniakiem Surata Sukhy, także piłkarza i reprezentanta Tajlandii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Sukha rozpoczął w singapurskim klubie Balestier Central. W 2001 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze singapurskiej. Jeszcze w tym samym roku został piłkarzem tajskiego klubu Chonburi FC. W nim grał w latach 2001-2007 w rozgrywkach tajskiej Premier League. W 2007 roku wywalczył jej mistrzostwo.

W połowie 2007 roku Sukha podpisał kontrakt z angielskim Manchesterem City. Nie otrzymał jednak pozowolenia na pracę w Wielkiej Brytanii i nie zadebiutował w Premier League. Został wypożyczony do szwajcarskiego Grasshopper Club i grał w rezerwach tego klubu. W 2008 roku wrócił do Chonburi FC. W 2008 i 2009 roku wywalczył wicemistrzostwo Tajlandii, a także zdobył Kor Royal Cup. W 2013 roku przeszedł do Buriram United, z którym w tym samym roku wywalczył mistrzostwo i puchar kraju. W latach 2017-2018 grał w Ubon UMT United, a następnie przeszedł do Ratchaburi Mitr Phol.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Tajlandii Sukha zadebiutował w 2006 roku. W 2007 roku został powołany do kadry na Puchar Azji 2007. Tam rozegrał 3 spotkania: z Irakiem (1:1), z Omanem (2:0) i z Australią (0:4).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]