Surhów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Surhów
Pałac, obecnie DPS
Pałac, obecnie DPS
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat krasnostawski
Gmina Kraśniczyn
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-310[1]
Tablice rejestracyjne LKS
SIMC 0104685
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Surhów
Surhów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Surhów
Surhów
Ziemia50°56′01″N 23°15′56″E/50,933611 23,265556

Surhówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Kraśniczyn[2][3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Obok miejscowości przepływa Wojsławka, niewielka rzeka dorzecza Wieprza. Wieś skomunikowana z drogą wojewódzką nr 846 poprzez drogę lokalną.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Kraśniczyn[4].

Historia[edytuj]

Surchów (obecna pisownia Surhów) wieś, folwark i dobra tej nazwy położone nad rzeką wówczas bez nazwy w powiecie krasnostawskim, gminie Czajki, parafii Surchów, odległe 10 wiorst od Krasnegostawu. W końcu XIX wieku we wsi była szkoła początkowa. Do folwarku należy młyn wodny. W 1871 roku istniała we wsi gorzelnia.

Pierwotny kościół i parafię założyli w roku 1676 Stanisław i Marianna Brzeziccy. Wieś posiada kościół parafialny murowany, wzniesiony w 1824 r. przez Pawła Cieszkowskiego, dziedzica.

W roku 1827 według spisu było we wsi było 27 domów zamieszkałych przez 206 mieszkańców[5].

Charakterystyka dóbr Surchów

Dobra Surchów składały się w 1871 r. folwarków Suchów, Augustówka i Dzierżawka, rozległość folwarczna wynosiła 2967 mórg w tym: folwark Surchów gruntów ornych i ogrodów mórg 504, łąk mórg 140, pastwisk mórg 15, lasu mórg 1598, zarośli mórg 25, nieużytków mórg 63, budynków murowanych 11, drewno 7, folwark Augustówka gruntów ornych i ogrodów mórg 379, łąk mórg 68, pastwisk mórg 3, nieużytków mórg 19, budynków murowanych 2, z drewna 2, płodozmian 10. po1owy, fo1wark Dzierżawka gruntów ornych i ogrodów mórg 126, łąk mórg 15, nieużytków mórg 12. Budynków z drewna 2, płodozmian 10. polowy las nieurządzony.

W skład dóbr poprzednio wchodziły: wsie Surchów osad 42, mórg 522, wieś Majdan Surchowski osad 29, mórg 592, wieś Łukaszówka osad 13, mórg 169; wieś Franciszkowce osad 15 mórg 181. Surchów parafia w dekanacie krasnostawskim liczyła wówczas 2825 dusz[6].

Zabytki architektury[edytuj]

Kościół w Surhowie
  • Pałac – klasycystyczny z I poł. XIX w. parterowy z piętrową częścią środkową, dwutraktowy na rzucie wydłużonego prostokąta. Wnętrza pałacu ozdobione są malowidłami i sztukaterią o motywach roślinnych, geometrycznych i figuralnych. W salonie na suficie znajduje się owalny plafon w sztukateryjnym złoconym obramieniu, przedstawiający narodziny Jowisza. W innych pomieszczeniach znajdują się ciekawe malowidła o tematyce biblijnej, mitologicznej, historycznej i symbolicznej, wykonane techniką temperową przez malarza włoskiego Mikołaja Montiego w latach 18181820. Obecnie w pałacu znajduje się Dom Opieki Społecznej. Pałac otoczony jest parkiem o układzie krajobrazowym z początku XIX wieku z zachowanym starodrzewiem.

Szlaki[edytuj]

Przez miejscowość przechodzą 2 szlaki turystyczne: żółty i niebieski

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-20].
  2. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-20].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-20]. 
  4. Jednostki pomocnicze gminy Kraśniczyn. Urząd Gminy Kraśniczyn. [dostęp 2016-02-20].
  5. Tabela. Tabela miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożone w biurze Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji, t. I-II, W. 1827.. „Centralna Biblioteka Statystyczna”. A-Ł (Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego), s. 288, 1827. Warszawa. 
  6. Surchów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XI (Sochaczew – Szlubowska Wola) z 1890 r.

Zobacz też[edytuj]