Skunksowiec białogrzbiety

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Surillo białonosy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skunksowiec białogrzbiety
Conepatus leuconotus[1]
(Lichtenstein, 1832)
Skunksowiec białogrzbiety
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina skunksowate
Rodzaj skunksowiec
Gatunek skunksowiec białogrzbiety
Synonimy
  • chinga (Molina, 1865)
  • filipensis Merriam, 1902
  • intermedia (Saussure, 1861)
  • longicaudata (Tomes, 1861)
  • marputio (Gray, 1865)
  • mearnsi Merriam, 1902
  • mesoleucus (Lesson, 1865)
  • molinae (Lichenstein, 1865)
  • nasuta (Bennett, 1833)
  • nelsoni Goldman, 1922
  • nicaraguae J. A. Allen, 1910
  • nicaraguus Goodwin, 1946
  • pediculus Merriam, 1902
  • putorius (Mutis, 1865)
  • sonoriensis Merriam, 1902
  • texensis Merriam, 1902
  • venaticus Goldman, 1922
  • fremonti F. W. Miller, 1933
Podgatunki
  • C. l. leuconotus Lichtenstein, 1832
  • C. l. figginsi F. W. Miller, 1925
  • C. l. telmalestes Bailey, 1905
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Skunksowiec białogrzbiety[3], surillo (Conepatus leuconotus) – gatunek drapieżnika z rodziny skunksowatych[4]. Występuje w południowej części Stanów Zjednoczonych i w Ameryce Środkowej.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do gatunku skunksowca białogrzbietego zalicza się trzy podgatunki[5]:

  • C. leuconotus leuconotus
  • C. leuconotus figginsi
  • C. leuconotus telmalestes

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Sierść skunksowca jest biała w części grzbietowej i w górnej części ogona. Pozostałe partie futra są czarne. Długość ciała – ok. 40 cm, ogona – ok.27 cm. Samice surillo są mniejsze od samców[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje na terenach zalesionych i otwartych od południowej części USA do Nikaragui.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec prowadzi samotny, nocny tryb życia zwierzę. Samica rodzi od 2 do 5 młodych w miocie.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec zakłada gniazda w terenach skalistych lub zajmuje nory po innych ssakach. Żywi się głównie owadami i ich larwami, ale chętnie zjada także drobne kręgowce i owoce. Jest odporny na jad wężów[4].

Przypisy

  1. Conepatus leuconotus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Cuarón, A.D., Reid, F. & Helgen, K. 2008. Conepatus leuconotus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-14]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 162. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 4,0 4,1 4,2 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Conepatus leuconotus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 31 grudnia 2012]