Skunksowiec patagoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Surillo patagoński)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skunksowiec patagoński
Conepatus humboldtii[1]
Gray, 1837
Skunksowiec patagoński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina skunksowate
Rodzaj skunksowiec
Gatunek skunksowiec patagoński
Podgatunki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Skunksowiec patagoński[3], surillo patagoński, skunks patagoński[4] (Conepatus humboldtii) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny skunksowatych.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec patagoński występuje w południowej Argentynie i przyległej do niej części Chile[2][5]. Zamieszkują trawiaste i zakrzewione tereny skalistych wychodni do wysokości 200-700 m n.p.m. Spotykane również w pobliżu siedlisk ludzkich (domy, budynki)[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane (samce większe od samic)
Długość ciała 50-60 cm
Długość ogona 15-18 cm
Masa ciała 1,1-4,5 kg
Dojrzałość płciowa 10-11 miesięcy
Ciąża 9 tygodni
Liczba młodych
w miocie
3-7

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości ssak. Nogi są stosunkowo krótkie i grube. Łapy uzbrojone w długie pazury, służące do kopania w ziemi. Długi pysk o krótkich, zaokrąglonych uszach i nagim nosie. Sierść koloru czarnego. Po bokach ciała biegną białe paski, które łączą się ze sobą na czole. Gruby, puszysty ogon[7][6]. Posiada gruczoł zapachowy, wydzielający cuchnącą ciecz. Samica posiada 3 pary sutek.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi samotniczy i głównie nocny tryb życia. Poszczególne areały osobnicze nakładają się na siebie i wynoszą 9,7-16,4 ha[6][2]. W dzień odpoczywają w skalistych jamach, do których nie powracają w ciągu dnia. Porozumiewają się głównie poprzez gesty ciała[6].

Okres godowy i rozrodczy trwa prawdopodobnie w lutym i marcu. Po ciąży trwającej 9 tygodni samica rodzi 3-7 młodych (najczęściej 5). Młode odstawiane są od mleka, kiedy zaczną przyjmować regularny pokarm. Dojrzałość płciową uzyskują prawdopodobnie między 10 a 11 miesiącem życia[6].

Skunksowiec patagoński odżywia się głównie owadami, które latem mogą stanowić 81,6% jego diety[8]. W okresie jesienno-zimowym pokarm uzupełnia małymi ssakami, padliną i owocami[6].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 3 podgatunki[5][1]:

  • C. humboldtii castaneus
  • C. humboldtii humboldtii
  • C. humboldtii proteus

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec patagoński ma niewielu wrogów. Polują na niego najprawdopodobniej niektóre patki drapieżne lub sowy[6].

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niższego ryzyka)[2]. Gatunek ten jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II)[9].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Conepatus humboldtii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Emmons, L. & Helgen, K. 2008. Conepatus humboldtii. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-14]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 162. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  5. 5,0 5,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Conepatus humboldtii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 czerwca 2009]
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Shaw Weylan: Conepatus humboldtii (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 14 czerwca 2009].
  7. Humboldt's Hog-nosed Skunk (Conepatus humboldtii) (ang.). Lioncrusher's Domain. [dostęp 14 czerwca 2009].
  8. Sonia C. Zapata, Alejandro Travaini, Rolando Martínez-Peck. Seasonal feeding habits of the Patagonian hog-nosed skunk Conepatus humboldtii in southern Patagonia. „Acta Theriologica”. 46 (1), s. 97-102, Marzec 2001. 
  9. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].