Svetlana Kana Radević

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Svetlana Kana Radević
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1937
Podgorica
Data śmierci 8 listopada 2000
Narodowość czarnogórska
Alma mater Uniwersytet w Belgradzie, Uniwersytet Pensylwanii
Praca
Budynki Hotel Podgorica
Hotel Zlatibor

Svetlana Kana Radević, cyr. Светлана Кана Радевић (ur. 21 listopada 1937 r. w Podgoricy, zm. 8 listopada 2000 r.[1]) – czarnogórska architektka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Hotel Podgorica
Hotel Zlatibor

Uczęszczała do szkół w Cetynii i Podgoricy[2]. Ukończyła studia na Wydziale Architektury Uniwersytetu w Belgradzie, jednocześnie studiując historię sztuki na Wydziale Filozofii. Tytuł magistra zdobyła na Uniwersytecie Pensylwanii[1][2] w pracowni Louisa Kahna, dzięki stypendium Fulbrighta. Zdobywała doświadczenie m.in. w Japonii, u Kishō Kurokawy[1].

Prace Radević są ważnym elementem architektury późnego modernizmu w Czarnogórze. Jej pierwszym znaczącym projektem był Hotel Podgorica, który oddano do użytku w święto narodowe Czarnogóry w 1967 r. Był to zarazem jeden z najważniejszych projektów jej kariery; przyniósł jej nagrodę federalną Borba, której została najmłodszą laureatką. Do ważniejszych budynków, które zaprojektowała, należą: dworzec autobusowy w Podgoricy, którego inspiracją był parlament w Czandigarh projektu Le Corbusiera (1968 r.), Hotel Mojkovac, który stromym spadem dachu nawiązuje do okolicznych gór (1968–1974), monumentalny pomnik Barutana w Podgoricy (1980 r.), Hotel Zlatibor w Užicach (1981 r.) oraz Instytut Leksykografii w Podgoricy (1984–1989)[1][2]. Przy wielu projektach współpracowała z siostrą, architektką Ljiljaną Radević[1].

Od 1994 r. była członkinią zagraniczną Rosyjskiej Akademii Budownictwa i Architektury, należała także do Dukelskiej Akademii Nauki i Sztuki (Dukljanska akademija nauka i umjetnosti)[1][2]. Została uhonorowana m.in. Trinaestojulską nagradą (pol. nagroda trzynastego lipca, 1968 r.) i Nagradą oslobođenja Podgorice, (pol. nagroda wyzwolenia Podgoricy, 1992 r.)[1][2].

W 2018 r. jej projekty zostały zaprezentowane na wystawie zbiorowej poświęconej architekturze Jugosławii o nazwie Toward a Concrete Utopia: Architecture in Yugoslavia, 1948–1980 w Museum of Modern Art[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Milica Vujošević, First Lady of Montenegrin Architecture – Women in Architecture, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-16] (ang.).
  2. a b c d e Radević Svetlana Kana, www.muzejzena.me [dostęp 2020-02-16].
  3. Toward a Concrete Utopia: Architecture in Yugoslavia, 1948–1980, The Museum of Modern Art [dostęp 2020-02-16] (ang.).