Swiatłana Cichanouska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Swiatłana Cichanouska
Святлана Ціханоўская
Ilustracja
Swiatłana Cichanouska (2020)
Data i miejsce urodzenia 11 września 1982
Mikaszewicze, Białoruska SRR
Przynależność polityczna bezpartyjna

Swiatłana Hieorhijeuna Cichanouska z domu Pilipczuk[1] (biał. Святлана Георгіеўна Ціханоўская / Піліпчук; ur. 11 września 1982 w Mikaszewiczach, Białoruska SRR) – białoruska działaczka polityczna, kandydatka na prezydenta Białorusi w wyborach prezydenckich w 2020 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata i aktywność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 11 września 1982 roku w Mikaszewiczach w obwodzie brzeskim. W 2000 ukończyła II Liceum w Mikaszewiczach, a następnie studia językoznawcze na Państwowym Uniwersytecie Pedagogicznym w Mozyrzu. Cichanouska pracowała jako tłumaczka w różnych organizacjach, w tym w irlandzkiej organizacji charytatywnej Chernobyl Life Line[2].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

15 maja 2020, po odmowie przez Centralną Komisję Republiki Białorusi ds. Wyborów i Prowadzenia Referendów Krajowych (CKW) rejestracji grupy inicjatywnej, jak również aresztowaniu jej męża, Siarhieja, Swiatłana Cichanouska złożyła w CKW dokumenty w celu zarejestrowania własnej grupy inicjatywnej w wyborach prezydenckich[3].

20 maja 2020 CKW, na czele której stała Lidzija Jarmoszyna, zarejestrowała grupę inicjatywną Swiatłany Cichanouskiej[4]. Jej mąż, Siarhej Cichanouski, został przewodniczącym sztabu grupy inicjatywnej. 29 maja 2020 w Grodnie odbyło się zgromadzenie w celu zebrania podpisów w celu rejestracji Swiatłany Cichanouskiej jako kandydatki na urząd prezydenta Białorusi, podczas której zatrzymano Siarheja Cichanouskiego, koordynatora grupy inicjatywnej Dmitrija Furmanowa[5] i innych. W sumie zatrzymano 10 osób[6].

Kolejne zgromadzenia zbierające podpisy wsparcia Swiatłany Cichanouskiej gromadziły kolejki w Mińsku i innych miastach Białorusi[7]. Na członków grupy inicjatywnej Swiatłany Cichanouskiej wywierano presję; koordynatorów i działaczy zatrzymywano w całym kraju[8]. 15 maja 2020 zatrzymano sekretarza prasowego grupy inicjatywnej Aleksandra Kabanowa[9]. Razem z członkami grupy inicjatywnej zatrzymano już zebrane podpisy[10]. 11 czerwca 2020 Cichanouska opublikowała apel, w którym powiedziała, że odwołuje wszystkie zgromadzenia w celu zbierania podpisów w Mińsku i miastach regionalnych w dniach 12, 13 i 14 czerwca z powodu obaw, że może tam dojść do prowokacji przeciwko członkom jej grupy inicjatywnej[11]. 16 czerwca poinformowano, że zebrano ponad 100 tysięcy podpisów poparcia dla Cichanouskiej[12].

Swiatłana Cichanouska przemawiająca na wiecu w Mińsku (czerwiec 2020)

16 czerwca 2020 podczas podróży w celu przekazania list podpisów komisjom wyborczym Swiatłana Cichanouska odebrała telefon, w którym nieznana osoba zażądała zaprzestania udziału w kampanii prezydenckiej, grożąc Cichanouskiej i jej dzieciom[13]. Później Swiatłana Cichanouska ogłosiła, że zamierza nadal uczestniczyć w wyborach[14]. 30 czerwca Cichanouska złożyła dokumenty do CKW w celu jej rejestracji jako kandydatki na urząd prezydenta[15].

14 lipca 2020 odbyło się posiedzenie CKW w sprawie rejestracji kandydatów na urząd prezydenta, w wyniku którego zarejestrowano Swiatłanę Cichanouską mimo błędu w zeznaniu podatkowym – Cichanouska nie wskazała, że jej mąż posiada dom w obwodzie homelskim. Członkowie CKW jednogłośnie przegłosowali zarejestrowanie Cichanouskiej jako kandydatki na prezydenta[16].

16 lipca 2020 odbyło się spotkanie przedstawicieli sztabu Swiatłany Cichanouskiej, Wiktara Babaryki i Waleryja Cepkały. W wyniku spotkania sztaby zgodziły się na zjednoczenie i przedstawiły wspólne cele, w tym wezwanie do głosowania 9 sierpnia, udział w obserwacji wyborów, uwolnienie więźniów politycznych i ekonomicznych. Istotnym motywem zjednoczenia są ponowne wybory, w których będą uczestniczyły kandydaci alternatywni, którzy obecnie przebywają w więzieniu[17].

W wyborach prezydenckich na Białorusi w 2020 roku według oficjalnych danych uzyskała wynik 10,1% (588 622 głosów), jednocześnie przegrywając z urzędującym prezydentem Alaksandrem Łukaszenką[18]. Wynik nie został uznany przez samą Cichanouską, a także przeciwników obecnego prezydenta. Przez kraj przetoczyły się fale protestów i strajków, a ich inicjatorzy oskarżali białoruskie władze o fałszerstwo[19].

10 sierpnia 2020 media podały, że Swiatłana Cichanouska jest przetrzymywana w biurze CKW[20]. Jej sztab potwierdził tę informację, a także przekazał, że z byłą kandydatką nie ma kontaktu[21]. Następnego dnia w internecie został opublikowany film, w którym Cichanouska potwierdza informację o swoim wyjeździe na Litwę[22]: „Sama podjęłam decyzję o wyjeździe z kraju [na Litwę] (...) Nie daj Boże, by ktoś stanął przed takim wyborem, przed jakim stanęłam ja”[23].

14 sierpnia 2020 Cichanouska opublikowała film, w którym twierdzi, że wygrała wybory prezydenckie na Białorusi w 2020 roku uzyskując od 60 do 70% głosów[24][25] i zaapelowała do społeczności międzynarodowej o uznanie jej za zwycięzcę[26]. Cichanouska poinformowała również o utworzeniu Rady Koordynacyjnej, która zajmie się przekazaniem władzy od Łukaszenki[25]. O członkostwo w radzie mógł ubiegać się każdy obywatel Białorusi, który uznał wybory za sfałszowane, a któremu zaufała grupa społeczna, będący autorytetem, np. lekarzem, nauczycielem, przedstawiciel biznesu, pisarzem czy sportowcem[27]. 17 sierpnia 2020 Cichanouska ogłosiła, że jest gotowa zostać narodowym liderem Białorusi[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żoną Siarhieja Cichanouskiego. Ma z nim dwójkę dzieci[29].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Алесь Пілецкі, Уладзь Грыдзін, «Мы ўсе за Сьвету, яна добрая дзеўка». Рэпартаж зь Мікашэвічаў, радзімы Сьвятланы Ціханоўскай, Радыё Свабода, 29 lipca 2020 [dostęp 2020-08-16] (biał.).
  2. News At One: Belarus leader of the opposition Svetlana Tikhanovskaya's ties to Roscrea, County Tipperary, RTÉ [dostęp 2020-08-17] (ang.).
  3. Жена Сергея Тихановского подает документы в ЦИК на регистрацию своей группы, TUT.BY, 15 maja 2020 [dostęp 2020-08-16] (ros.).
  4. Ермошина – Тихановской: У вас есть намерение выдвигаться в президенты или вы просто спарринг-партнер?
  5. Задержанного по «делу Тихановского» Дмитрия Фурманова наказали десятью сутками ареста, naviny.by, 1 lipca 2020 [dostęp 2020-08-16].
  6. В Гродно задержали Сергея Тихановского, TUT.BY, 29 maja 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  7. В Минске, у Комаровки, очереди к пикетам Тихановской и Цепкало растянулись на километр, TUT.BY, 31 maja 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  8. Задержания активистов и сборщиков подписей продолжаются 31 мая. Список обновляется, spring96.org [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  9. В Бресте задержали пресс-секретаря инициативной группы Светланы Тихановской, TUT.BY, 15 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  10. Вместе с членами инициативной группы Тихановской «арестовали» 3,5 тысячи собранных подписей, TUT.BY, 10 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  11. «Я опасаюсь провокаций». Тихановская снимает пикеты в Минске и областных городах, TUT.BY, 11 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  12. Светлана Тихановская собрала 100 тыс. подписей, REFORM.by, 16 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  13. Тихановская: Мне поступили угрозы, передо мной выбор — дети или дальнейшая борьба. Выбор очевиден, TUT.BY, 16 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  14. Светлана Тихановская: Я продолжаю свое участие в выборах, TUT.BY, 16 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  15. Тихановская подала документы в ЦИК на регистрацию кандидатом в президенты, TUT.BY, 30 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  16. Бабарико и Цепкало не зарегистрированы кандидатами в президенты. Тихановскую зарегистрировали, TUT.BY, 14 lipca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  17. Светлана Тихановская объединилась со штабами Бабарико и Цепкало, TUT.BY, 16 lipca 2020 [dostęp 2020-08-17] (ros.).
  18. Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła wyniki wyborów. Łukaszenka przekonuje, że „nie jest za granicą”, TVN24 [dostęp 2020-08-14].
  19. Mikołaj Pietraszewski, Białoruś. Protesty po wyborach. Relacja naszego dziennikarza z Mińska – Wiadomości, wiadomosci.radiozet.pl, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-14].
  20. Media: Cichanouska przetrzymywana w budynku Centralnej Komisji Wyborczej, Do Rzeczy, 10 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-14] (pol.).
  21. Gdzie jest Swiatłana Cichanouska? Sztab nie ma z nią kontaktu, www.msn.com [dostęp 2020-08-14].
  22. Cichanouska wywieziona na Litwę. Protesty nie ustają – OKO.press, oko.press [dostęp 2020-08-14].
  23. Cichanouska przerwała milczenie. Poruszające nagranie, www.fakt.pl, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-14].
  24. Exiled leader calls weekend of protests in Belarus, BBC News, 14 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-16] (ang.).
  25. a b Belarus opposition candidate declares victory, NHK WORLD-JAPAN News [dostęp 2020-08-16] (ang.).
  26. Тихановская готовится объявить себя победительницей выборов в Беларуси – пресс-секретарь, gordonua.com [dostęp 2020-08-16].
  27. Łukaszence został już tylko Putin, Cichanouska wzywa do lokalnego przejmowania władzy, oko.press [dostęp 2020-08-16].
  28. Arkadiusz Grohot, Cichanouska: Jestem gotowa zostać narodowym liderem Białorusi, „rmf.fm”, 17 sierpnia 2020.
  29. Kłopoty dyktatora. Trudna sytuacja Łukaszenki w przededniu wyborów [dostęp 2020-08-27].