Syðradalur (Kalsoy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: Syðradalur na wyspie Streymoy
Syðradalur
Ilustracja
Przystań w Syðradalur
Państwo  Dania
Terytorium zależne  Wyspy Owcze
Region Norðoyar
Gmina Húsa kommuna
Populacja (1.01.2016)
• liczba ludności

6
Kod pocztowy FO-795
Położenie na mapie Wysp Owczych
Mapa lokalizacyjna Wysp Owczych
Syðradalur
Syðradalur
Ziemia62°14′46″N 6°39′48″W/62,246111 -6,663333
Portal Portal Wyspy Owcze

Syðradalur (duń. Sydredal, IPA: siːɹaˌdɛalʊɹ) – miejscowość na Wyspach Owczych, archipelagu wysp wulkanicznych, położonych na Morzu Norweskim, który stanowi terytorium zależne Danii. Wieś ta leży na wyspie Kalsoy, w gminie Húsar. Zamieszkuje tam 6 osób[1]. Nazwa miejscowości oznacza Południową Dolinę[2].

Położenie[edytuj]

Miejscowość widoczna z Kalsoyarfjørður
Przystań w Syðradalur
Syðradalur na znaczku pocztowym autorstwa Jógvana Waagsteina (1918)

Miejscowość leży na wschodnim wybrzeżu w południowej części wyspy Kalsoy, wchodzącej w skład Norðoyar (Wysp Północnych)[3]. Na wschód od miejscowości rozpościerają się wody cieśniny Kalsoyarfjørður, za którym widoczna jest wyspa Kunoy[3][4]. Na południowy zachód od Syðradalur znajduje się pasmo górskie, którego szczytami są: Botnstindur (744 m n.p.m.), Gríslatindur (700 m n.p.m.) oraz Slættafjall (500 m n.p.m.)[4][5]. Przepływa przez nią kilka niewielkich cieków wodnych[4].

Informacje ogólne[edytuj]

Populacja[edytuj]

Według szacunków na 1 stycznia 2016 roku Syðradalur zamieszkuje 6 osób[1]. W 1985 żyło tam dwanaście osób, a do 1988 liczba ta wzrosła do czternastu. Następnie zaobserwowano ubytek populacji wsi do 10 w 1989 i 8 w latach 19911997, a następnie ponownie nastąpił jej przyrost i już w 1998 mieszkało tam 14 ludzi[1]. Przez pewien czas, do 2003 roku liczba ludności utrzymywała się na stabilnym poziomie 13-14 osób, a następnie nastąpił kolejny gwałtowny spadek do 5 ludzi w 2004. W 2006, kiedy mieszkało tam 7 osób, ponownie rozpoczął się wzrost do 9 mieszkańców w latach 20072010. Od tamtej pory do chwili dzisiejszej obserwuje się spadek liczby ludności Syðradalur[1].

Większość mieszkańców stanowią obecnie mężczyźni, niemal wszyscy mieszkańcy są w wieku produkcyjnym[1].



    Ludność Syðradalur w latach 1985–2016
    Źródło: [1]

Transport[edytuj]

W miejscowości rozpoczyna swój bieg trasa numer 76, przebiegająca przez całą wyspę Kalsoy do Trøllanes[3]. W miejscowości znajduje się przystań, z której wypływa prom M/F Sam łączący, sześć do dziewięciu razy dziennie, Syðradalur i pozostałe miejscowości na Kalsoy z Klaksvík, a co za tym idzie, z pozostałymi miejscowościami na Wyspach Owczych[6]. Z przystani startuje autobus numer 506 państwowego przedsiębiorstwa Strandfaraskip Landsins, który przejeżdża 2-4 razy dziennie na trasie Syðradalur-Húsar-Mikladalur-Trøllanes[7].

Historia[edytuj]

Miejscowość została założona w 1812 roku, jako tzw. niðursetubygd, przez dawnych mieszkańców Blankaskáli[2][8]. Mianem niðursetubygd określane są miejscowości zakładane w XIX wieku i na początku XX w czasie, gdy liczba ludności Wysp Owczych gwałtownie rosła[9]. Miejscowość miała być zamieszkana już wcześniej w XVII wieku, jednak z nieznanych przyczyn została szybko opuszczona[2]. W 1855 roku łódź z kilkoma mieszkańcami zatonęła po rozbiciu się o skałę, podobny incydent miał miejsce w 1963, kiedy zatonęła jednostka z trzema pasażerami.

Przypisy

  1. a b c d e f Population by sex, age and village/city, 1th January (1985-2016) (ang.). Hagstova. [dostęp 2017-02-01].
  2. a b c Syðradalur, Kalsoy (ang. • duń. • wł.). FaroeIslands.dk. [dostęp 2017-02-01].
  3. a b c Kortal (ang. • far. • duń.). Kortal.fo. [dostęp 2017-02-01].
  4. a b c Vis kort – Færøerne (duń.). Trap5.dk. [dostęp 2017-02-01].
  5. Fjøll í Føroyum (far.). Umhørvisstovan. [dostęp 2017-02-01].
  6. 56 Klaksvík – Syðradalur (ang. • far.). Strandfaraskip Landsins. [dostęp 2017-02-01].
  7. 506 Trøllanes – Syðradalur (ang. • far.). Strandfaraskip Landsins. [dostęp 2017-02-01].
  8. Kári Thorsteinsson: Hvussu gomul er bygdin (far.). Heimabeiti.fo. [dostęp 2017-02-01].
  9. Gestur Hovgaard, Sámal Matras Kristiansen: Villages on the Move: From Places of Necessity to Places of Choice. W: Jørgen Ole Bærenholdt, Brynhild Granås (red.): Mobility and Place: Enacting Northern European Peripheries. Abingdon: Routledge, 2008, s. 64. ISBN 978-0-7546-7141-1. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]