Syberia II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Syberia II
Syberia 2 logo.svg
Producent Microïds
Wydawca Microïds
Dystrybutor PL: Cenega
Seria gier Syberia
Projektant Benoît Sokal
Kompozytor Inon Zur
Silnik Virtools Engine 3.0
Data wydania Windows:
29 marca 2004[1]

PL: 30 lipca 2004[1]
Xbox, PlayStation 2:
29 marca 2004[2] [3]

Gatunek przygodowa, steampunk[1]
Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen[4]
PEGI: 3[1]
Język angielski, polski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Xbox
PlayStation 2
Nośniki CD (3)
Kontrolery mysz, klawiatura, gamepad
Poprzednik Syberia
Kontynuacja Syberia 3

Syberia IIkomputerowa gra przygodowa, która jest kontynuacją Syberii; stworzona oraz wydana przez firmę Microïds 29 marca 2004 na platformy Windows, Xbox i PlayStation 2. Gra opowiada o prawniczce Kate Walker, która razem ze swoim przyjacielem Hansem stara się spełnić jego marzenie z dzieciństwa – zobaczyć żyjące mamuty na Syberii.

W polskiej wersji językowej, wydanej przez Cenega, w rolach głównych udział biorą ci sami aktorzy, co poprzednio (z wyjątkiem Oscara i Borysa). Gra została dobrze odebrana przez recenzentów, uzyskując 80% na serwisie Metacritic. Chwalono ją za ciekawą fabułę i wymagające zagadki do rozwiązania, wytknięto zaś zbyt proste dialogi między postaciami.

Fabuła[edytuj]

Syberia II kontynuuje przygody Kate Walker z pierwszej części, której retrospekcja jest dostępna w głównym menu[5]. Gra rozpoczyna się animacją, w której kobieta przyrzeka Hansowi Voralbergowi, że dowiezie go na Syberię. Tak jak w pierwszej części graczowi towarzyszy wysoce wyspecjalizowany automat – maszynista imieniem Oskar. W grze jest kilkunastu nowych ważnych bohaterów, między innymi Iwan i Igor: para niezbyt rozgarniętych rzezimieszków, pułkownik Emeliow, mała dziewczynka Malka oraz foka Juki.

Rozgrywka[edytuj]

Syberia II jest grą typu wskaż i kliknij z widokiem trzecioosobowym. Podczas gry postać zbiera przedmioty do których ma dostęp z okna ekwipunku, gdzie może również przeczytać wszystkie zgromadzone dokumenty[5]. Chodząc po lokacjach gracz rozmawia z postaciami niezależnymi, a dzięki telefonowi może skontaktować się z niektórymi na dystans[5]. Autorzy wprowadzili tu nowe rozwiązanie w stosunku do części pierwszej, w grze można sterować również klawiaturą[6]. Zagadki są na nieco wyższym poziomie niż w poprzedniej grze – wymagają większego myślenia, kojarzenia faktów, znajdowania wyjścia z problemu i rozumienia powiązań między poszczególnymi częściami zagadki[7].

Tworzenie gry[edytuj]

Wymagania gry
Minimalne Zalecane
Microsoft Windows
System operacyjny Windows 98, Windows Me, Windows XP
Procesor Intel Pentium 2 350 MHz lub lepszy Intel Pentium 3 800 MHz lub lepszy
Pamięć operacyjna 64 MB RAM 128 MB RAM
Wolne miejsce na dysku twardym 400 MB
Karta graficzna kompatybilna z DirectX z 16 MB RAM 32 MB[8]
Karta dźwiękowa kompatybilna z DirectX

Syberia II została zapowiedziana 14 października 2002[9]. Gra miała wyjść w październiku 2003, ale jej wydanie zostało przełożone na kolejny rok[10]. Wersja demonstracyjna wyszła 1 marca 2004[11] a gra poszła do tłoczni dzień później[12].

Silnik gry nie tylko wyświetla płatki śniegu i ślady stóp ale jest również o wiele wydajniejszy od oryginału[7]. Postacie są bardziej szczegółowe, a ich animacje płynniejsze i bardziej naturalne[7].

Muzykę do gry stworzył kompozytor Inon Zur, odpowiedzialny także za oprawę dźwiękową do Icewind Dale II[13]. Do jej stworzenia zainspirowała go intrygująca historia i piękne przerywniki filmowe[14].

Fabuła gry została w większości napisana podczas prac nad Syberią[7]. Prace nad nią trwały krócej niż nad częścią pierwszą, mimo to czas potrzebny na przejście Syberii 2 jest porównywalny z ilością czasu, jaką zabrało ukończenie poprzedniczki.

Obsada głosowa[edytuj]

Postać Polski dubbing[15]
Anna Voralberg Beata Łuczak
Narrator Ireneusz Machnicki
Hans Voralberg Mikołaj Müller
Patriarcha Roch Siemianowski
Kate Walker Brygida Turowska

Odbiór gry[edytuj]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Adventure Gamers 4.5/5 gwiazdek[16]
Gry-Online 8,5/10[17]
GameSpot 7,8/10[18]
GameSpy 3/5 gwiazdek[19]
GameZone 8/10[20]
IGN PC: 8,6/10[21]
Xbox: 8,4/10[22]
PS2: 8,4/10[23]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

PC: 79,38% (z 25 recenzji)[24]
Xbox: 68,44% (z 8 recenzji)[25]
PS2: 66% (z 4 recenzji)[26]

Metacritic

PC: 80/100 (z 23 recenzji)[4]

Gra została pozytywnie odebrana przez recenzentów zyskując średnią ocen 80% na serwisie Metacritic[4]. Redaktor Void z Gry-Online napisał, że Syberia II to jedna z najlepszych gier przygodowych ostatnich czasów[17]. Juan Castro z IGN uważa, że pomimo tego że gra jest krótka, to akcja przyciąga od pierwszych sekund. Uwzględnił także ponadprzeciętność wykonania oprawy graficznej i muzyki[21].

Według recenzji GameSpy gra nie udźwignęła wysokich standardów poprzedniczki, zamieniła postacie i scenariusz w rzeczy prostolinijne[19]. Podobnego zdania jest Scott Osborne z GameSpot, który uważa ,że w grze brakuje magii z części pierwszej[18].

Kompozytor muzyki do gry Inon Zur uważa, że gra wytycza nowe standardy w dziedzinie tworzenia gier komputerowych[14].

Kontynuacja[edytuj]

W produkcji jest trzecia część gry[27]. Firma Microïds postanowiła zmienić oprawę graficzną: zamiast ręcznie rysowanych teł grafika ma być w pełni trójwymiarowa. Twórcy nawiążą do swojej innej przygodówkiStill Life. Jej główną bohaterkę agentkę FBI Victorię McPherson umieszczą na drodze prawniczki Kate Walker[28]. 15 grudnia 2010 Microïds potwierdził, że gra jest w preprodukcji[29]. Benoît Sokal, jeden z twórców dwóch pierwszych gier ujawnił, że powrócił do producenta żeby pracować nad kontynuacją[30].

Przypisy

  1. a b c d Syberia II [PC] (pol.). Gry-Online. [dostęp 2012-05-21].
  2. Syberia II [PS2] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  3. Syberia II [Xbox] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  4. a b c Syberia II for PC Reviews (ang.). Metacritic. [dostęp 2017-08-02].
  5. a b c Solnica: Syberia II – opis przejścia – poradnik do gry (pol.). Gry-OnLine, 2004-06-03. [dostęp 2012-05-21].
  6. Interview With Benoit Sokal (ang.). gameboomers.com. [dostęp 2012-06-08].
  7. a b c d Benoît Sokal interview (ang.). adventuregamers.com, 2003-04-30. [dostęp 2012-05-21].
  8. Syberia II (ang.). allgame.com. [dostęp 2012-05-18].
  9. Justin Calvert: Syberia 2 announced (ang.). GameSpot, 2002-10-14. [dostęp 2012-05-17].
  10. Syberia II pushed to 2004 (ang.). GameSpot, 2003-09-03. [dostęp 2012-05-17].
  11. UV: Już w poniedziałek wielki debiut oficjalnego demo gry Syberia II (pol.). Gry-OnLine, 2004-02-27. [dostęp 2012-05-21].
  12. Syberia II goes gold (ang.). GameSpot, 2004-03-02. [dostęp 2012-05-17].
  13. Justin Calvert: Inon Zur score for Syberia II (ang.). uk.gamespot.com, 2004-01-23. [dostęp 2012-05-17].
  14. a b Wojak: O muzyce w grze Syberia II słów kilka (pol.). Gry-OnLine, 2004-01-23. [dostęp 2012-05-17].
  15. Syberia 2 (pol.). dubscore.pl. [dostęp 2012-10-07].
  16. Christina Gmiterko: Syberia II review (ang.). adventuregamers.com, 2004-03-30. [dostęp 2012-05-17].
  17. a b Void: Syberia II – recenzja gry (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-17].
  18. a b Scott Osborne: Syberia II Review (ang.). GameSpot. [dostęp 2012-05-17].
  19. a b Allen Rausch: Syberia II (ang.). GameSpy, 2004-04-03. [dostęp 2012-05-17].
  20. jkdmedia: Syberia II – PC – Review (ang.). GameZone, 2004-04-04. [dostęp 2012-05-17].
  21. a b Juan Castro: Syberia II Review (ang.). IGN, 2004-03-19. [dostęp 2012-05-17].
  22. Juan Castro: Syberia II (ang.). IGN, 2004-10-14. [dostęp 2012-05-17].
  23. Juan Castro: Syberia II (ang.). IGN, 2004-10-28. [dostęp 2012-05-17].
  24. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  25. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  26. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  27. fsm: Syberia 3 jednak powstaje (pol.). Gry-OnLine, 2009-04-17. [dostęp 2012-05-21].
  28. Syberia III [PC] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  29. Syberia III nadal w produkcji (pol.). Gry-OnLine, 2010-12-19. [dostęp 2012-05-21].
  30. Benoit Sokal, czyli twórca serii Syberia, wrócił do Microids (pol.). Gry-OnLine, 2010-03-04. [dostęp 2012-05-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]