Sygurd Wiśniowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sygurd Wiśniowski - 1892
(fot.Jan Mieczkowski)

Sygurd Wiśniowski (ur. 6 kwietnia 1841 w Paniowcach Zielonych na Podolu[1], zm. 23 kwietnia1892[2] we Lwowie[3][4]) – polski pisarz, reportażysta, tłumacz, nowelista, felietonista, podróżnik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 6 kwietnia 1841 w Paniowcach Zielonych w powiecie borszczowskim, w Galicji, w polskiej rodzinie ziemiańskiej Wiśniowskich, był synem Antoniego i Anny z Szawłowskich. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie, studiów wyższych nie podjął. W latach 1858-1859 podróżował do Turcji i Rumunii[2] oraz do Włoch. Należał do oddziałów Garibaldiego, następnie studiował w Polskiej Szkole Wojskowej w Cuneo[2]. Od roku 1862 do 1872 podróżował i pracował w Australii, Nowej Zelandii i na Fidżi. Pracował tam także jako poszukiwacz złota, pracownik rolny, marynarz i dziennikarz[2]. W 1872 r. wrócił do Polski[2]. Jego felietony z podróży ukazywały się w "Gazecie Narodowej" wydawanej we Lwowie. Zostały zebrane i wydane wspólnie w roku 1873 pt. Dziesięć lat w Australii[2]. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych (w charakterze reportera), po czym ponownie powrócił do ojczyzny i zamieszkał w Galicji, gdzie kupił tereny naftowe[2]. Pozostawał tam do końca życia.

Jego twórczość wysoko cenił m.in. Henryk Sienkiewicz i Maria Konopnicka[potrzebny przypis]. Reportaże Wiśniowskiego z podróży do Australii i Ameryki należą do klasyki reporterskiej[2].

Komiksowa wersja jego biografii pt. Po australijskie złoto ukazała się w 1987 nakładem Wydawnictwa "Sport i Turystyka" w serii "Polscy podróżnicy" (razem z tomami o Sienkiewiczu, Ignacym Domeyce, Antonim Rehmanie i Bronisławie Grąbczewskim).
Zmarł 23 kwietnia 1892 we Lwowie, został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim, pomnik nagrobny został wykonany w pracowni Juliana Markowskiego[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1873 - Dziesięć lat w Australii[6][7]
  • 1874/1876 - Obrazki z życia amerykańskiego
  • 1875 - Listy z Czarnych Gór
  • 1877 - Dzieci królowej Oceanii[8][9]
  • 1877 - Langenor
  • 1880 - Biała czy czarna? (o dążeniach niepodległościowych Kuby)
  • 1881 - Niewidzialny
  • 1882 - Ola

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Będkowski M., 2014: Przygody Sygurda Wiśniowskiego na antypodach. Mówią Wieki, 10, s.29-33.
  2. a b c d e f g h Będkowski M., 2014
  3. Spis ważniejszych miejscowości w powiecie starokonstantynowskim, Stary Konstantynów – nakładem niektórych ziemian wołyńskich 1910, str.252
  4. Słownik biograficzny historii Polski, [red] Anna Kosmomulska, Grażyna Plater, Andrzej Zieliński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2005, tom II, s.1638
  5. Stanisław S.Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, Wrocław 1989, str. 165
  6. Dziesięć lat w Australii. Cz. 1 przez Sygurda Wiśniowskiego, wyd. 1873, polona.pl [dostęp 2018-04-21].
  7. Dziesięć lat w Australii. Cz. 2 przez Sygurda Wiśniowskiego, wyd. 1873, polona.pl [dostęp 2018-04-21].
  8. Sygurd Wiśniowski, Dzieci królowej Oceanji. T. 1, wyd. 1877, polona.pl [dostęp 2018-04-21].
  9. Sygurd Wiśniowski, Dzieci królowej Oceanji. T. 2, wyd. 1877, polona.pl [dostęp 2018-04-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Będkowski M., 2014: Przygody Sygurda Wiśniowskiegona antypodach. Mówią Wieki, 10, s.29-33.