Sympozjum Plastyczne Wrocław ’70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sympozjum Plastyczne Wrocław ’70 – zebranie plastyków, krytyków i teoretyków sztuki we Wrocławiu rozpoczęte w marcu 1970 roku. Wydarzenia artystyczne i realizacje związane z Sympozjum przyczyniły się do upowszechnienia sztuki konceptualnej w Polsce.

We wrocławskim Muzeum Architektury odbyła się wystawa projektów (otwarta 17 marca), z których zostały zrealizowane: Kompozycja pionowa nieograniczona Henryka Stażewskiego (9 maja 1970), Arena Jerzego Beresia (1972 i 2010) oraz Krzesło Tadeusza Kantora (1995 i 2011). Materiały z Sympozjum zostały opublikowane pod redakcją Zbigniewa Makarewicza dopiero w 1983 roku. Jak pisze Z. Makarewicz, inicjatywa organizacji takiego spotkania wyszła od Towarzystwa Miłośników Wrocławia, wrocławskiego Okręg ZPAP oraz środowiska Galerii Pod Moną Lisą. Oficjalnymi organizatorami byli Komitet wojewódzki PZPR, Rada Narodowa Miasta Wrocławia, Wojewódzka Rada Związków Zawodowych, ZPAP, Stowarzyszenie Architektów Polskich, Muzeum Architektury.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]