Synagoga Lejba Eigera w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Synagoga Lejba Eigera w Lublinie
Państwo  Polska
Budulec murowana
Data budowy połowa XIX wieku
Data zburzenia II wojna światowa
Tradycja ortodoksyjna
brak współrzędnych

Synagoga Lejba Eigera w Lublinie – nieistniejąca synagoga znajdująca się w Lublinie, przy nieistniejącej obecnie ulicy Szerokiej 40.

Synagoga została zbudowana w połowie XIX wieku, z inicjatywy i funduszy Jehudy Lejba Eigera, zwanego Płaczącym Cadykiem. Była ona główna synagogą, przy której urzędowali lubelscy cadycy.

Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali wnętrze synagogi. Podczas likwidacji getta lubleskiego w 1942 roku budynek synagogi został wyburzony. Po zakończeniu wojny nie został odbudowany.