Syndyk licencjonowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Syndyk licencjonowany – ustawowo regulowany wolny zawód.

"Syndyk licencjonowany” w odróżnieniu od „syndyka” - to osoba, która po zdaniu egzaminów przed Komisją Egzaminacyjną powołaną przez ministra sprawiedliwości oraz po spełnieniu pozostałych wymogów ustawowych (między innymi w zakresie nieskazitelności charakteru, predyspozycji psychologicznych, doświadczenia w zarządzaniu organizacjami gospodarczymi) uzyskała licencję syndyka. Na podstawie uzyskanej licencji - osoby te były uprawnione do zawodowego (w ramach działalności gospodarczej - kancelarii syndyka) prowadzenia spraw i postępowań związanych z działaniami naprawczymi i restrukturyzacyjnymi w stosunku do przedsiębiorstw oraz oddłużeniowymi w stosunku do osób fizycznych. Funkcje syndyka licencjonowanego jako zawodu dotyczyła szerszego pola działań (jak tymczasowy nadzorca sądowy, nadzorca sądowy, zarządca czy zarządca przymusowy w postępowaniach układowych i naprawczych, ale i jako doradca restrukturyzacyjny czy pełnomocnik procesowy uczestników postępowań upadłościowych) a nie wyłącznie jednej znanej dotąd funkcji syndyka-likwidatora w postępowaniu upadłościowym z opcją likwidacyjną.

Syndyk jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego.

Syndycy licencjonowani wyłączne uprawnienia uzyskali z dniem 01.10.2010 r. Od tego dnia nie mogli być powoływani do prowadzenia jakichkolwiek postępowań nielicencjonowani kandydaci na syndyków z list prezesów sądów okręgowych.

Samorządem zawodowym syndyków licencjonowanych była Krajowa Izba Syndyków.

Zawód „Syndyk licencjonowany” od 1 października 2010 rozszerzył katalog wolnych zawodów, a z dniem 1 stycznia 2016, tj. z dniem wejścia w życie ustawy Prawo restrukturyzacyjne zmienił nazwę na doradca restrukturyzacyjny.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]