Synowódzko Wyżne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Synowódzko Wyżne
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon skolski
Powierzchnia 36,2 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

3 348
92 os./km²
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Synowódzko Wyżne
Synowódzko Wyżne
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Synowódzko Wyżne
Synowódzko Wyżne
Ziemia49°05′57″N 23°35′00″E/49,099167 23,583333
Portal Portal Ukraina

Synowódzko Wyżne (ukr. Верхнє Синьовидне) – osiedle typu miejskiego w rejonie skolskim obwodu lwowskiego. Osiedle liczy 3555 mieszkańców.

Latopis Ipatijewski podaje, że król Daniło wracając z Węgier od króla Wojciecha IV, do którego udał się z prośbą o pomoc przeciwko Tatarom, stanął na nocleg w tutejszym monasterze Bogarodzicy. Nazwa Synowódzko miała powstać jakoby od sinych wód wielkiego jeziora, które niegdyś zalewało całą dolinę zajętą przez obie wsi[1].

Założone w 1561 r. Za II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa, następnie wieś należała do zbiorowej wiejskiej gminy Synowódzko Wyżne[2], której była siedzibą. Początkowo w powiecie skolskim, a od 1932 w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem[3].

W 1921 roku we wsi urodził się biznesmen i filantrop Petro Jacyk[4].

Na początku lipca 1941 roku miejscowa ludność urządziła pogrom, w którym zginęło 147 Żydów. Antyżydowskie zajścia powstrzymało zajęcie wsi 5 lipca 1941 przez wojsko węgierskie. W 1942 roku pozostałych Żydów Niemcy deportowali do Stryja i Bolechowa (a stamtąd później do obozu zagłady w Bełżcu)[5].

Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 2) Wyżne w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  2. Dz.U. z 1934 r. Nr 68, poz. 628
  3. Dz.U. z 1932 r. Nr 6, poz. 37
  4. Верхнє Синьовидне (ukr.). ukrmandry.com.ua. [dostęp 2016-01-16].
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s. 151