Syntenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Syntenia – występowanie loci co najmniej dwóch genów na jednym chromosomie niezależnie od tego, czy są ze sobą sprzężone (tj. o częstości rekombinacji poniżej 50%[1]) lub rozchodzą się niezależnie, czy też nie[2][3][1]. Termin „syntenia” (ang. synteny) został wprowadzony w 1971 roku przez Johna Renwicka. W języku greckim oznacza „ta sama nić” (lub „taśma”). Konieczność jego wprowadzenia wynikła z nowych wówczas metod mapowania genów przy użyciu somatycznych hybryd komórkowych[3].

W genomice pojęcie „syntenia” bywa używane do określenia występowania genów w tej samej kolejności w różnych genomach[4][5]. Takie zastosowanie jest jednak sprzeczne z oryginalną definicją tego terminu[3], dlatego terminem bardziej odpowiednim dla genomicznego rozumienia syntenii może być kolinearność[5].

Przypisy

  1. a b Genetic linkage and chromosome mapping. W: Hartl DL, Jones EW: Genetics. Analysis of genes and genomes. Wyd. siódme. Jones and Bartlett Publishers, 2009, s. 152. ISBN 978-0-7637-5868-4.
  2. Renwick JH. The mapping of human chromosomes. „Annual Review of Genetics”. 5, s. 81–120, 1971. DOI: 10.1146/annurev.ge.05.120171.000501. 
  3. a b c Passarge E, Horsthemke B, Farber RA. Incorrect use of the term synteny. „Nature Genetics”. 23, s. 387, 1999. DOI: 10.1038/70486. 
  4. Jak ewoluowały geny i genomy. W: Alberts B, Bray D, Hopkin K, Johnson A, Lewis J, Raff M, Roberts K, Walter P: Podstawy biologii komórki. Wyd. drugie. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 307. ISBN 978-83-01-14468-5.
  5. a b Comparing genomes. W: van Straalen NM, Roelofs D: An introduction to ecological genomics. Oxford University Press, 2006, s. 68. ISBN 978-0-19-856671-7.