Sypniewo (Poznań)
52°18′29″N 16°58′55″E/52,308056 16,981944| część miasta | |
.JPG) Krajobraz doliny Kopla w Sypniewie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| W granicach Poznania |
od 1942 r. |
| Tablice rejestracyjne |
PO, PY (motocykle) |
| SIMC |
0970135 |
Położenie na mapie Poznania  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
| 52°18′29″N 16°58′55″E/52,308056 16,981944[1]
| |
Sypniewo – niewielka część Poznania obejmująca obszar miasta najbardziej wysunięty na południowy wschód, w osiedlu samorządowym Głuszyna.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Od południa i wschodu graniczy z Kopylnikiem i terenami gminy Kórnik (wsie Kamionki oraz Szczytniki), od zachodu z gminą Mosina (wieś Daszewice), od północy natomiast sąsiaduje ze znajdującymi się w granicach miasta Piotrowem i Barakami.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W granicach Poznania od 1942 r.
W latach 1954–1990 Sypniewo należało do dzielnicy Nowe Miasto.
Zabudowa
[edytuj | edytuj kod]Zabudowa jednorodzinna. Większość obszaru dzielnicy stanowią tereny zielone. W części północno-wschodniej znajdują się ogródki działkowe. Przez teren Sypniewa przepływa rzeka Kopel, która w tym miejscu, z wyjątkiem krótkiego odcinka, stanowi granicę miasta. Przez Sypniewo przepływa również Głuszynka, uchodząc tu do Kopla.
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]
Na terenie Sypniewa znajdują się dwie aleje kasztanowe. Stanowią one pomniki przyrody. Posadził je w 2. połowie XIX wieku przyrodnik – Felicjan Sypniewski[2]. Na południe od Sypniewa znajduje się źródło Pietrzynki[3].
Komunikacja
[edytuj | edytuj kod]Do Sypniewa dociera linia autobusowa nr 158 ze Starołęki[4] oraz linia nocna 221 z Garbar[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 134126.
- ↑ Andrzej Kepel, Wycieczki przyrodnicze w okolice Głuszynki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, s.254, ISSN 0137-3552
- ↑ Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), mapa przy s.96
- ↑ Mapa sieci połączeń ZTM Poznań [PDF] [online], Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, 1 września 2020 [dostęp 2020-09-08] (pol. • ang.).
- ↑ Rozkład jazdy: Linia 221 » Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu [online], www.ztm.poznan.pl [dostęp 2021-04-06].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, Poznań: CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8.
- Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, Poznań: KAW, 1986, s. 138, ISBN 83-03-01260-6, OCLC 835895412.
