Syrokomla (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb
Herb Syrokomla w herbarzu Jana Długosza z lat 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae.

Syrokomla (Srokomla, Syrykomla,Syrokomlya) – polski herb szlachecki wywodzi się od herbu Abdank i oznacza mokra kłoda.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym łękawica srebrna z zaćwieczonym takimż krzyżem kawalerski ćwiekowym.

Klejnot: samo godło.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza, który uznał go za rdzennie polski. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Syrokomlya circulaturam triangularem, cruce super imposita alba, in campo rubeo deferi Genus Polonicum modestiąue in eoviri."[1]. W wyniku unii horodelskiej w 1413 przeniesiony na Litwę.

Herbowni[edytuj]

Baranowicz, Bortkiewicz, Bułhak, Burdzicki, Burdziński, Chominicz, Chorzewski, Chybicki, Diakowicz, Draniewicz, Dziewoczka, Gasztowt, Gosztowt, Grocholski, Gucewicz, Gumkowski, Horszewski, Horszowski, Hryhorewicz, Imszeński, Iwanowski, Jałyński, Jeleniowski, Jodławski, Karoński, Kaznowski, Kęsicki, Kiiński, Kijankowski, Kijanowski, Kijański, Kijeński, Kiltynowicz, Kiński, Kirkillo, Kondradzki, Kondrat, Kondratowicz, Kondratowski, Konratowicz, Konratowiski, Korzekwicki, Korzenicki, Kościałkowski, Kurdwanowski, Łapicki, Masło, Masłow, Minelg, Minelgowicz, Mingel, Mingiel, Mingin, Modzelewski, Montrym, Montrymowicz, Ososko, Piaszczyk, Płaszkowski, Puchaczewski, Puciata, Pulia, Putiatycki, Putyatycki, Rekść, Sapalski, Sehem, Sicheń, Sieheń, Segień, Siegień[potrzebny przypis], Sielanka, Siwczyński, Stefanowicz, Stefanowski, Syrokomla, Szwyaszkowski, Śnieszkowski, Świaszkowski, Świeszkowski, Święszkowski, Świężkowski ze Święszek, Turowicki, Wasilewicz, Wielicki, Wieliczki, Wieliczko (Weliczko)[potrzebny przypis], Witoniski, Wojczon, Wojczun, Wojtałowicz, Wojtołowicz, Woyczon, Woyniłowicz, Wyrwicz, Zagrocki, Zagrodzki, Zając, Żołędź, Życzyński.

Znani herbowni[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Zygmunt Celichowski: Jan Długosz, "Insignia seu clenodia regis et regni Poloniae.Z kodeksu kórnickiego.". Poznań: Zygmunt Celichowski, 1885.