Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Boliwii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prawo wobec kontaktów homoseksualnych[edytuj]

Kontakty homoseksualne w Boliwii są legalne od 1998 roku[1] Wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych jest zrównany i wynosi 14 lat. Jednak prawo zezwala na stosunek płciowy już od 12 lat. Jednak między partnerami różnica wieku nie może być większa niż 3 lata. Homoseksualiści nie są zdyskwalifikowani.

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj]

Od 2009 roku konstytucja Boliwii zakazuje dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną i tożsamość płciową[2]. Geje nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.

Uznanie związków tej samej płci[edytuj]

W boliwijskim ustawodawstwie nie istnieje żadna prawna forma uznania związków jednopłciowych.

Konstytucja zawiera zapis definiujący małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny i tym samym uniemożliwiający legalizację małżeństw osób tej samej płci[2].

Życie osób LGBT w kraju[edytuj]

Według sondażu Pew Global Attitudes Project z 2007 roku 44% Boliwijczyków uważa, że homoseksualizm powinien być akceptowany przez społeczeństwo. Przeciwnego zdania jest 49% obywateli kraju[3].

Boliwijska policja często stosuje nieuzasadnioną przemoc oraz bezpodstawne aresztowania wobec osób homoseksualnych[4].

Pierwsza manifestacja mniejszości seksualnych odbyła się w Boliwii w mieście Santa Cruz w 2001 roku. W paradzie gejów i lesbijek w La Paz w 2005 roku brało udział około 200 osób[5].

W 2007 roku podczas parady mniejszości seksualnych w stolicy kraju nastąpił wybuch dynamitu, w skutek którego kilka osób ucierpiało. Obrońcy praw człowieka wzywają boliwijskie władze do niewzłocznego rozpoczęcia śledztwa w celu wykrycia sprawców ataku. Podczas wcześniejszych parad geje i lesbijki byli obrzucani zgniłymi pomidorami i jajkami[6].

Oprócz stolicy, parady mniejszości seksualnych odbywają się także w miastach Santa Cruz i Cochabamba. W La Paz funkcjonuje jeden klub gejowski[7].

Dość bezpiecznymi miastami dla osób LGBTCochabamba i Tarija, gdzie napady na mniejszości seksualne się raczej nie zdarzają. Poglądy na temat tych ludzi zależą również od pochodzenia. Na przykład Ajmarowie i Keczua uważają homoseksualizm za grzech, choć obecnie są już bardziej tolerancyjni niż kiedyś. Z kolei np. Chiquitos czy Guarani w pełni akceptują środowisko LGBT.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]