Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Tajlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Status prawny osób LGBT i sytuacja społeczna osób i grup LGBT w Tajlandii.

Status prawny[edytuj]

Penalizacja kontaktów homoseksualnych miała miejsce w Tajlandii do 1957 roku.[1] W 2002 roku Ministerstwo Zdrowia Publicznego oficjalnie przyznało, iż homoseksualizm nie jest zaburzeniem.[2]

Od 2005 roku geje mogą pełnić służbę wojskową[3].

W tajskim ustawodawstwie nie istnieje żadna prawna forma uznania związków małżeńskich lub partnerskich osób tej samej płci.

Prawo Antydyskryminacyjne[edytuj]

Tajskie prawo od 9 września 2015 całkowicie zakazuje dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną.

Życie osób LGBT w kraju[edytuj]

Tajlandia uważana jest za jeden z najbardziej tolerancyjnych państw w Azji. Wielu gejów i lesbijek otwarcie przyznaje się do swojej orientacji seksualnej, zwłaszcza w takich metropoliach jak Bangkok, Phuket czy Pattaya.

Każdego roku odbywają się tam parady równości. Homoseksualni i transseksualni aktorzy odgrywają kluczową rolę w tajskich filmach i operach mydlanych. Pierwszą otwarcie homoseksualną organizacją tajską była kobieca grupa Anjaree założona w 1986. Organizacja ta prowadzi głównie działalność edukacyjną i polityczną[4]. Życie osób LGBT w Tajlandii jest zróżnicowane pod względem socjalnym, podobnie, jak w wielu innych krajach i ulega stałym przekształceniom. Duże miasta oraz ośrodki turystyczne oferują większa swobodę socjalną i tolerancję wobec osób LGBT niż ośrodki prowincjonalne. Dodatkowym utrudnieniem jest stosowanie zachodniej koncepcji podziału ról seksualnych. Tradycyjny od dłuższego czasu w cywilizacji zachodniej podział ról na gej i straight obcy jest mentalności kulturowej społeczeństwa tajskiego. Często spotykane są sytuacje, gdy młody mężczyzna prowadzi homoseksualny styl życia erotycznego, by w okresie późniejszym ożenić się z kobietą i zakładać typową rodzinę heteroseksualną[5]. Ruch emancypacji osób LGBT jest stosunkowo nowym ewenementem w społeczeństwie tajskim i często napotyka na przeszkody. Bangkok oferujący mnóstwo barów, klubów i 'gabinetów masażu' znany jest jako miejsce popularnej "turystyki seksualnej". Spowodowało to wzrost epidemii zakażeń wirusem HIV. Podobnie, jak w wielu innych krajach rozwijających się lokalne władze nie zawsze chciały podjąć właściwe działania profilaktyczno-medyczne w tym kierunku. Pewnym przełomem było zorganizowanie w 2004 XV Światowej Konferencji AIDS w Bangkoku[6]. W sześć lat później, we wrześniu 2010 inicjatywę zwalczania HIV podjęły grupy młodzieży LGBT w Azji na specjalnie zwołanej w tym celu konferencji w Bangkoku[7]. W Raporcie , jako zasadnicze przeszkody w zwalczaniu zachorowalności na AIDS wskazują na brak edukacji seksualnej dla młodzieży LGBT w szkołach i duży stopień braku tolerancji dla młodzieży LGBT w rodzinie, społeczeństwie i urzędach.

Summary table[edytuj]

Legalizacja kontaków homoseksualnych Yes Tak od 1956
Równy wiek przyzwolenia Yes Tak od 1977
Przepisy antydyskryminacyjne w zatrudnieniu Yes Tak od 2015
Przepisy antydyskryminacyjne w świadczeniu towarów i usług Yes Tak od 2015
Przepisy antydyskryminacyjne we wszystkich innych obszarach (w tym. Dyskryminacja pośrednia, mowa nienawiści) Yes Tak od 2015
Małżeństwa jednopłciowe No
Uznanie związków par jednopłciowych No (Proponowanie)
Adopcja dzieci przez osobę będącą w związku jednopłciowym No
Adopcja dzieci przez pary jednopłciowe No
Geje i lesbijki mogą służyć otwarcie w wojsku Yes Tak od 2005
Prawo do zmiany płci chirurgicznie Yes [8]
Prawo do zmiany płci No
Dostęp do zapłodnienia in vitro dla lesbijek Yes [9]
Surogat Gospodarczy dla par homoseksualnych mężczyzn No
MSM może być dawcą krwi No

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.