Szablon:Dobry artykuł/archiwum/2015/07

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aktualnie na stronie głównej

MiG-1.jpg

MiG-1radziecki samolot myśliwski z okresu II wojny światowej, skonstruowany w biurze Nikołaja Polikarpowa i ukończony przez Mikojana i Guriewicza. Stanowił jednomiejscowy jednosilnikowy dolnopłat o konstrukcji mieszanej, z chowanym podwoziem, napędzany silnikiem rzędowym. Wyprodukowany tylko w liczbie 100 sztuk w 1940 roku, został następnie zastąpiony przez jego produkowaną masowo wersję rozwojową MiG-3. Wszedł do służby jako pierwszy z nowoczesnych radzieckich myśliwców przełomu lat 30. i 40. i służył bojowo w początkowym okresie tzw. wielkiej wojny ojczyźnianej, w latach 1941–1942. Był pierwszym samolotem noszącym sygnaturę MiG – biura Mikojana i Guriewicza. Oba typy myśliwców MiG, podobnie jak inne radzieckie samoloty, poniosły wielkie straty w dwóch pierwszych dniach niemieckiej zmasowanej kampanii powietrznej. Większość została zniszczona w nalotach na lotniska, przy tym uszkodzone samoloty musiały być porzucane z powodu szybkich postępów Niemców, chaosu, braku możliwości ewakuacji oraz braku części zamiennych. Czytaj więcej…


Archiwum ekspozycji dobrych artykułów

Archiwum artykułów, które zostały umieszczone na stronie głównej w rubryce dobry artykuł.

2008: lipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2009: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2010: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2011: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2012: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2013: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2014: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2015: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2016: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2017: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesieńpaździerniklistopadgrudzień
2018: styczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiec


1 lipca[edytuj kod]

POL gmina Lubrza COA.svg

Lubrzawieś w zachodniej Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim. Siedziba gminy Lubrza. Miejscowość położona jest nad jeziorami Goszcza, Lubie oraz Lubrza. Przez wieś przepływa rzeka Rakownik. Krajobraz okolic wsi został ukształtowany w plejstocenie przez zlodowacenie środkowopolskie i bałtyckie. Pierwsza wzmianka o Lubrzy pochodzi z 1249 roku. Miejscowość posiadała prawa miejskie od 1319 roku do XVII wieku oraz w latach 1857-1945. Lubrza jest przykładem zespołu urbanistycznego o średniowiecznym rozplanowaniu opartym na dawnej drodze tranzytowej ze Świebodzina do Międzyrzecza. Według danych z grudnia 2012 roku, wieś miała 1049 mieszkańców.

2 lipca[edytuj kod]

2009 Run to the Sun Fashion Show in Anchorage Alaska 11.jpg

Kostium kąpielowy – ubiór służący do rekreacyjnego pływania oraz plażowania. Od końca XX wieku wykonywany z szybkoschnących tworzyw sztucznych. Strój męski to kąpielówki, kostiumy kobiece można podzielić na jednoczęściowe i dwuczęściowe (jak np. bikini), składające się ze stanika i majtek. Kostium kąpielowy, specjalny strój służący początkowo do kąpieli w morzu, pojawił się w połowie XIX wieku w Europie, w czasie popularyzacji wypoczynku nad morzem i rosnącej akceptacji wspólnego korzystania z plaży przez kobiety i mężczyzn. Na przełomie XIX i XX wieku, w wyniku rozpowszechnienia się sportów pływackich, pojawiły się też specjalne kostiumy do pływania. Wygląd kostiumów kąpielowych kształtował się w zależności od trendów w modzie i możliwości technologicznych przemysłu włókienniczego, zależał też od stosunku społeczeństwa do odsłaniania ciała oraz aktywnego uprawiania sportów, szczególnie przez kobiety.

3 lipca[edytuj kod]

Turdus merula mandarinus Hong Kong 1.jpg

Kos zwyczajnygatunek średniej wielkości ptaka częściowo wędrownego z rodziny drozdów. W Europie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych członków tej rodziny, jest też jednym z najbardziej rozpoznawalnych ptaków. Długość ciała wynosi od 24 do 27 cm. Samce są zabarwione na czarno z żółtym dziobem. Upierzenie samic jest w dużej części ciemnobrązowe. Głośne i melodyjne pieśni godowe można usłyszeć w Europie Środkowej pomiędzy początkiem marca a końcem lipca już przed świtem. Pierwotnie kos był ptakiem leśnym. W dalszym ciągu można go spotkać w lasach, jednak w XIX stuleciu rozpoczął się proces synurbizacji. Kosy, zasiedlając początkowo parki i ogrody w pobliżu osad ludzkich, przeniosły się w końcu także do centrów miast. Pożywienia szukają zwykle na ziemi. Odżywiają się przeważnie pokarmem zwierzęcym, głównie dżdżownicami i chrząszczami. Chętnie zjadają też jagody i inne owoce. Budują gniazda zazwyczaj wśród gałęzi drzew i krzewów.

4 lipca[edytuj kod]

Autosan H7-10 - PKS Radomsko (1).jpg

Autosan H7 – seria autobusów miejskich, międzymiastowych oraz specjalnych klasy mini, zaprezentowana w 1999 roku, a produkowana seryjnie w latach 20002006, początkowo przez spółkę Autosan-Bussan, a następnie przez firmę Autosan w Sanoku. Rodzina H7 zastąpiła w ofercie producenta wdrożone do produkcji seryjnej w 1992 roku autobusy serii H6. W 2001 roku znacząco zmodernizowano tę serię pojazdów, zastosowano nowe nadwozie oraz wprowadzono zmiany konstrukcyjne w układzie jezdnym i napędowym. Produkcję ostatnich odmian tej serii zakończono w 2006 roku, wraz z wprowadzeniem do oferty nowej rodziny autobusów klasy mini Autosan Solina. W nowych pojazdach zastosowano całkowicie odmienne rozwiązania konstrukcyjne, zamiast podwozia podłużnicowo-kratownicowego wykorzystano podwozie ramowe. Pomimo istotnych różnic technicznych aż do końca 2010 roku modele serii Solina nosiły oznaczenie H7.

5 lipca[edytuj kod]

EuroAustria.svg

Konkurs Piosenki Eurowizji 2015 – impreza muzyczna odbywająca się 19, 21 i 23 maja 2015 roku w Hali Miejskiej w Wiedniu, zorganizowana przez austriackiego nadawcę publicznego Österreichischer Rundfunk (ORF), dzięki wygranej Conchity Wurst, austriackiego reprezentanta podczas konkursu w 2014 roku. Koncert finałowy, który prowadziły Alice Tumler, Arabella Kiesbauer oraz Mirjam Weichselbraun, wygrał Måns Zelmerlöw, reprezentant Szwecji z utworem Heroes, za który zdobył łącznie 365 punktów. 60. Konkurs Piosenki Eurowizji transmitowany był w 45 krajach przez nadawcę telewizyjnego oraz w 20 krajach przez nadawcę radiowego. Trzy koncerty 60. Konkursu Piosenki Eurowizji obejrzało łącznie ponad 197 milionów telewidzów na całym świecie.

6 lipca[edytuj kod]

Zinfandel grapes.jpg

Primitivoczerwony szczep winorośli właściwej, pochodzący z Chorwacji. Jest tradycyjnie uprawiany od XVIII wieku w Apulii. W połowie XIX wieku trafił do Stanów Zjednoczonych i stał się tam znany pod nazwą "Zinfandel". Z winogron primitivo powstaje krzepkie czerwone wino, choć w przypadku Stanów Zjednoczonych prym wiedzie produkowane z niej półsłodkie wino różowe White Zinfandel, którego sprzedaż jest sześciokrotnie wyższa od czerwonego wariantu. Wysoka zawartość cukrów w gronach pozwala osiągnąć w trakcie fermentacji poziom alkoholu przekraczający 15%. Smak czerwonego wina z primitivo zależy od dojrzałości użytych winogron. Jeśli odmiana jest sadzona w chłodniejszym klimacie, przeważają aromaty czerwonych owoców, np. malin. Cieplejszy klimat sprzyja nutom jagód, anyżu i pieprzu, co można osiągnąć również przy niższych temperaturach, jeśli uprawia się wcześniej dojrzewający włoski klon.

7 lipca[edytuj kod]

CGR No1.jpg

Cyprus Government Railwaylinia kolejowa istniejąca na Cyprze w latach 19051951, łącząca Famagustę z Ewrichu poprzez Nikozję oraz Morfu. Linia powstawała w trzech fragmentach, które były oddawane do użytku kolejno w latach 1905, 1907 oraz 1915. W latach 19311932 zamknięto fragment trzeciego odcinka linii oraz rozpoczęto dyskusję nad jej całkowitą likwidacją ze względu na jej nierentowność. Kolejny fragment linii zamknięto w 1948 roku, a z końcem 1951 zakończono przewozy na całej długości linii. W latach 1952–1953 dokonano fizycznej likwidacji linii oraz sprzedaży lokomotyw i wagonów. W XXI wieku powstało muzeum kolei na stacji w Ewrichu. Podczas 46 lat istnienia kolej przewiozła 3 199 934 ton towarów i 7 348 643 pasażerów.

8 lipca[edytuj kod]

Nazareth (1)1.jpg

Bazylika Zwiastowania Pańskiego w Nazarecie – zbudowana w latach 1961-1969 rzymskokatolicka bazylika w mieście Nazaret, na północy Izraela. Jedna z trzech najważniejszych świątyń chrześcijańskich odwiedzanych przez pielgrzymów przybywających do Ziemi Świętej - po Bazylice Bożego Grobu w Jerozolimie oraz Bazylice Narodzenia Pańskiego w Betlejem. Jest to jedno z najważniejszych świętych miejsc katolicyzmu. Wchodzi ona w skład kompleksu sakralnego Klasztoru Franciszkanów w Nazarecie. Wedle tradycji chrześcijańskiej bazylika stoi na miejscu, w którym Archanioł Gabriel miał zwiastować Maryi, iż stanie się Matką Syna Bożego. Bazylika stała się celem pielgrzymek chrześcijan. Odwiedziło ją trzech papieży: Paweł VI – w 1964 roku, Jan Paweł II – w 2000 roku oraz Benedykt XVI – w 2009 roku.

9 lipca[edytuj kod]

Sokol Submarine.jpg

ORP Sokół – polski okręt podwodny z czasów drugiej wojny światowej. Należał do brytyjskiego typu U, został wydzierżawiony przez Marynarkę Wojenną, polską banderę podniesiono na nim 19 stycznia 1941 roku. W trakcie służby we flocie polskiej odbył dwie kampanie na Morzu Śródziemnym. Operując z baz na Malcie, a następnie w Bejrucie, odniósł sukcesy w wojnie podwodnej przeciw żegludze państw Osi, zatapiając co najmniej czternaście jednostek przeciwnika: trzynaście statków i jedną jednostkę wojenną. Podczas służby w Polskiej Marynarce Wojennej Sokół odbył 32 patrole bojowe, spędzając na morzu 630 dni. Wykonał 11 ataków artyleryjskich i 15 torpedowych, wystrzeliwując 42 torpedy. Dzięki sukcesom bojowym, Sokół wraz z bliźniaczym Dzikiem, zyskał sobie miano Terrible Twins („straszne bliźniaki”). Po zakończeniu działań wojennych Sokół został zwrócony Royal Navy, po czym zezłomowany w 1949 roku.

10 lipca[edytuj kod]

Tram-Warsaw.JPG

Pesa Swing – jednoprzestrzenny, jedno- lub dwukierunkowy, niskopodłogowy, wieloczłonowy tramwaj przegubowy produkowany od 2010 roku przez zakłady Pesa w Bydgoszczy. Rodzina Swing powstała na bazie doświadczeń przy konstrukcji i eksploatacji tramwajów rodziny Tramicus. Projekt pierwszego tramwaju nowej rodziny powstał na potrzeby zamówienia dla Warszawy. Wyprodukowane wersje są normalnotorowe lub wąskotorowe. Tramwaje rodziny Swing są przystosowane do podróżowania osób na wózkach inwalidzkich. Dostęp do tramwaju, także wózkiem dziecięcym, umożliwia wysuwana automatycznie bądź ręcznie rampa. Do kwietnia 2015 roku podpisano umowy na dostarczenie do 334 sztuk. Tramwaje eksploatowane są w Bułgarii, Polsce, Rumunii, Rosji oraz na Węgrzech.

11 lipca[edytuj kod]

Andrzej maksymilian fredro.jpg

Andrzej Maksymilian Fredro – dworzanin królewski, kasztelan lwowski od 1654 roku, starosta krośnieński, wojewoda podolski od 1676 roku, senator, poseł i marszałek sejmu z 1652 roku. Polityk i filozof, fundator klasztoru i kościoła w Kalwarii Pacławskiej, projektodawca reform wojskowych, pisarz barokowy podejmujący tematykę polityczną, gospodarczą i wojskową, nazywany polskim Tacytem. Syn stolnika i wojskiego przemyskiego Jerzego Stefana Fredry oraz Katarzyny Biereckiej. Fredro pozostawił po sobie prozę, pisaną głównie w języku łacińskim. Jego twórczość jest bogata i różnorodna tematycznie. Podejmował w ciągu swojego życia sprawy polityczne, społeczno-gospodarcze czy militarne. Szczególnie obfite, jeśli chodzi o twórczość literacką, były dla Fredry lata sześćdziesiąte XVII wieku

12 lipca[edytuj kod]

Bundesarchiv Billd 146-1971-011-27, Belgien, Eben Emael, Fallschirmjäger.jpg

Bitwa o Fort Eben-Emael – bitwa pomiędzy wojskami niemieckimi i belgijskimi tocząca się od 10 do 11 maja 1940 roku podczas kampanii belgijskiej. Zadaniem niemieckiej jednostki powietrznodesantowej było zdobycie belgijskiego fortu Eben-Emael, którego silna artyleria broniła kilku mostów na Kanale Alberta. Zajęcie tych przepraw odgrywało kluczową rolę w planach inwazji sił niemieckich na Belgię. Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem niemieckim. Część oddziałów spadochronowych wylądowała w forcie na pokładach szybowców. Przy użyciu miotaczy ognia i materiałów wybuchowych siły te unieszkodliwiły garnizon i stanowiska artylerii. Niemcy opanowali twierdzę, zabijając wielu obrońców i przetrzymując pozostałych w pomieszczeniach fortu. W tym samym czasie reszta niemieckich sił szturmowych wylądowała niedaleko mostów na kanale, niszcząc wiele schronów bojowych i pozycji obronnych. Spadochroniarze utrzymali zdobycze do czasu nadejścia głównych sił niemieckich. Niemieckie siły inwazyjne wykorzystały zdobyte mosty do ominięcia belgijskich pozycji obronnych i poprowadzenia natarcia w głąb Belgii.

13 lipca[edytuj kod]

Dawson Harding136.jpg

Chad Dawson – amerykański bokser, dwukrotny mistrz świata federacji WBC, mistrz świata federacji IBF, IBO oraz posiadacz tytułu The Ring. Wszystkie tytuły zdobywał w kategorii półciężkiej. W sierpniu 1999 roku był uczestnikiem mistrzostw Stanów Zjednoczonych do lat 19, w których dotarł do półfinału. Dawson zadebiutował na zawodowym ringu w sierpniu 2001 roku, pokonując przez techniczny nokaut w 2. rundzie Steve'a Garetta. Pod koniec roku 2006 został zatwierdzony jako rywal dla mistrza świata WBC kategorii półciężkiej Tomasza Adamka. Amerykanin pokonał Polaka jednogłośnie na punkty (116-110, 117-109, 118-108). Do pierwszej obrony zdobytego w lutym tytułu, Dawson przystąpił w czerwcu 2007 roku, mając za rywala Meksykanina Jesúsa Ramíreza. Amerykanin obronił tytuł, pokonując rywala przez techniczny nokaut w szóstej rundzie. W czerwcu 2013 roku w obronie tytułu WBC rywalem Amerykanina był reprezentant Kanady Adonis Stevenson. Dawson niespodziewanie przegrał przez nokaut już w pierwszej rundzie, tracąc pasy WBC i The Ring w kategorii półciężkiej.

14 lipca[edytuj kod]

Pendulum 135deg.gif

Wahadłociało zawieszone w jednorodnym polu grawitacyjnym w taki sposób, że może wykonywać drgania wokół poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości zawieszonego ciała. W mechanice rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje wahadeł: matematyczne oraz fizyczne. Ważną cechą wahadeł fizycznego i matematycznego jest niemal pełna niezależność ich okresu drgań od amplitudy, co jest dobrze spełnione dla małych wychyleń. Własność ta, zwana izochronizmem drgań, została odkryta około 1602 roku przez Galileusza, który używał wahadła do pomiaru czasu. Zainspirowany tą zasadą Christiaan Huygens zbudował w 1656 roku pierwszy zegar wahadłowy. W ogólności wahadło jest oscylatorem anharmonicznym, jego okres drgań i inne parametry zależy od amplitudy. Opis matematyczny rozwiązań równania ruchu wahadła jest w ogólności dość złożony, ale założenia upraszczające przyjmowane dla małych amplitud drgań pozwalają rozwiązać równania ruchu w sposób analityczny.

15 lipca[edytuj kod]

Worms Armageddon – komputerowa strategiczna gra turowa, wyprodukowana przez brytyjskie studio Team17 i wydana w maju 1999 roku przez MicroProse. Worms Armageddon jest trzecią częścią serii Worms. Początkowo ukazała się w wersji na system operacyjny Microsoft Windows, natomiast później stworzono jej edycje na platformy: PlayStation, Dreamcast, Nintendo 64 oraz Game Boy Color. W Worms Armageddon gracz kieruje drużyną składającą się z najwyżej ośmiu dżdżownic, których zadaniem jest pokonanie drużyny przeciwnika. By osiągnąć ten cel, gracze mają do dyspozycji szeroki asortyment broni. Rozgrywka ma miejsce na dwuwymiarowej planszy podatnej na zniszczenia i toczy się w określonych czasem turach. Grę cechuje specyficzny humor oraz kreskówkowa oprawa graficzna. Gra została pozytywnie przyjęta przez krytyków, którzy chwalili dopracowaną rozgrywkę oraz stylizowaną oprawę graficzną. Krytyka natomiast dotyczyła niewielkich zmian wprowadzonych w stosunku do poprzednich części serii. W 2009 roku ukazała się nawiązująca do gry tematyką produkcja Worms 2: Armageddon, z poprawioną oprawą audiowizualną.

16 lipca[edytuj kod]

Carcharias temminckii by muller and henle.png

Lamiopsis temminckii – gatunek rekina z rodziny żarłaczowatych (Carcharhinidae). Występuje w tropikalnych wodach Oceanu Indyjskiego. Najczęściej spotykany w pobliżu dna morskiego. Zamieszkuje wody o głębokości do 50 metrów wzdłuż górnych krawędzi szelfów kontynentalnych. Jest to gatunek amfidromiczny, przystosowany do życia w wodzie słodkiej i słonej – wpływa niekiedy do ujść rzek. Posiada dobrze zbudowany, brzusznie spłaszczony korpus z szeroką wydłużoną głową z dużym otworem gębowym oraz dużą, heterocerkiczną płetwę ogonową z trójkątnym fałdem skórnym na końcu górnego łuku. W odróżnieniu od najbliższego krewniaka Lamiopsis tephrodes, posiada wyraźny łuk międzygrzbietowy oraz większy dolny łuk płetwy ogonowej. Grzbiet rekina ma barwę błękitną lub jasnoszarą. Dorosłe osobniki osiągają długość 1,7 metra. Samice są zwykle większe od samców. Gatunek wpisany został do Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych jako zagrożony wyginięciem.

17 lipca[edytuj kod]

USS Wainwright (DD-62).jpg

USS Wainwright (DD-62)amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Stępkę okrętu położono w stoczni New York Shipbuilding w Camden, w stanie New Jersey we wrześniu 1914 roku, zwodowano go w czerwcu następnego roku. Wszedł do służby w maju 1916 roku i służył w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Po przystąpieniu przez Stany Zjednoczone w kwietniu 1917 roku do I wojny światowej, okręt należał do pierwszej eskadry niszczycieli amerykańskich wysłanych na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie, bazując w Queenstown. Przeprowadził kilka nieudanych ataków na U-booty i ratował rozbitków z kilku statków zatopionych przez okręty niemieckie. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych po wojnie „Wainwright” prowadził operacje wraz z innymi niszczycielami Floty Atlantyckiej do maja 1922, gdy został wycofany ze służby. W kwietniu 1926 roku został przekazany United States Coast Guard w ramach wzmocnienia tej formacji po wprowadzeniu [Prohibicja w Stanach Zjednoczonych|prohibicji]]. Sprzedany na złom w sierpniu 1934 roku.

18 lipca[edytuj kod]

Krakow-cityplan by M Niewiarowski 1850.png

Pożar Krakowapożar, który rozpoczął się 18 lipca 1850 roku i ogarnął znaczną część centrum oraz ówczesnych przedmieść. Spaleniu uległa prawie cała zabudowa południowej pierzei Małego Rynku, południowa i połowa wschodniej pierzei Rynku Głównego. Zniszczeniu uległo, jak się szacuje, 10% zabudowy miasta: około 160 kamienic i domów, Pałac Biskupi i pałac Wielopolskich, kościoły św. Franciszka z Asyżu, Świętej Trójcy, św. Norberta i św. Józefa oraz przylegające do nich klasztory. Oprócz zabytkowego wyposażenia wnętrz tych świątyń utracono też zgromadzone w domach prywatnych cenne kolekcje dzieł sztuki i księgozbiory. Pożar przyniósł ogromne straty materialne, spłonęło wiele mieszkań, sklepów i magazynów, wraz z którymi przepadły majątki całych rodzin. W zbiedniałym Krakowie, zarówno zbieranie środków na pomoc pogorzelcom, jak i likwidacja zniszczeń, trwało długo. Odbudowa spalonej części miasta zakończyła się po piętnastu latach. Pożar uznawany jest za jedno z najtragiczniejszych wydarzeń, jakie dotknęło miasto w XIX stuleciu.

19 lipca[edytuj kod]

Bundesarchiv Billd 146-1971-011-27, Belgien, Eben Emael, Fallschirmjäger.jpg

Bitwa o Fort Eben-Emael – bitwa pomiędzy wojskami niemieckimi i belgijskimi tocząca się od 10 do 11 maja 1940 roku podczas kampanii belgijskiej. Zadaniem niemieckiej jednostki powietrznodesantowej było zdobycie belgijskiego fortu Eben-Emael, którego silna artyleria broniła kilku mostów na Kanale Alberta. Zajęcie tych przepraw odgrywało kluczową rolę w planach inwazji sił niemieckich na Belgię. Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem niemieckim. Część oddziałów spadochronowych wylądowała w forcie na pokładach szybowców. Przy użyciu miotaczy ognia i materiałów wybuchowych siły te unieszkodliwiły garnizon i stanowiska artylerii. Niemcy opanowali twierdzę, zabijając wielu obrońców i przetrzymując pozostałych w pomieszczeniach fortu. W tym samym czasie reszta niemieckich sił szturmowych wylądowała niedaleko mostów na kanale, niszcząc wiele schronów bojowych i pozycji obronnych. Spadochroniarze utrzymali zdobycze do czasu nadejścia głównych sił niemieckich. Niemieckie siły inwazyjne wykorzystały zdobyte mosty do ominięcia belgijskich pozycji obronnych i poprowadzenia natarcia w głąb Belgii.

20 lipca[edytuj kod]

Dawson Harding136.jpg

Chad Dawson – amerykański bokser, dwukrotny mistrz świata federacji WBC, mistrz świata federacji IBF, IBO oraz posiadacz tytułu The Ring. Wszystkie tytuły zdobywał w kategorii półciężkiej. W sierpniu 1999 roku był uczestnikiem mistrzostw Stanów Zjednoczonych do lat 19, w których dotarł do półfinału. Dawson zadebiutował na zawodowym ringu w sierpniu 2001 roku, pokonując przez techniczny nokaut w 2. rundzie Steve'a Garetta. Pod koniec roku 2006 został zatwierdzony jako rywal dla mistrza świata WBC kategorii półciężkiej Tomasza Adamka. Amerykanin pokonał Polaka jednogłośnie na punkty (116-110, 117-109, 118-108). Do pierwszej obrony zdobytego w lutym tytułu, Dawson przystąpił w czerwcu 2007 roku, mając za rywala Meksykanina Jesúsa Ramíreza. Amerykanin obronił tytuł, pokonując rywala przez techniczny nokaut w szóstej rundzie. W czerwcu 2013 roku w obronie tytułu WBC rywalem Amerykanina był reprezentant Kanady Adonis Stevenson. Dawson niespodziewanie przegrał przez nokaut już w pierwszej rundzie, tracąc pasy WBC i The Ring w kategorii półciężkiej.

21 lipca[edytuj kod]

Pendulum 135deg.gif

Wahadłociało zawieszone w jednorodnym polu grawitacyjnym w taki sposób, że może wykonywać drgania wokół poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości zawieszonego ciała. W mechanice rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje wahadeł: matematyczne oraz fizyczne. Ważną cechą wahadeł fizycznego i matematycznego jest niemal pełna niezależność ich okresu drgań od amplitudy, co jest dobrze spełnione dla małych wychyleń. Własność ta, zwana izochronizmem drgań, została odkryta około 1602 roku przez Galileusza, który używał wahadła do pomiaru czasu. Zainspirowany tą zasadą Christiaan Huygens zbudował w 1656 roku pierwszy zegar wahadłowy. W ogólności wahadło jest oscylatorem anharmonicznym, jego okres drgań i inne parametry zależy od amplitudy. Opis matematyczny rozwiązań równania ruchu wahadła jest w ogólności dość złożony, ale założenia upraszczające przyjmowane dla małych amplitud drgań pozwalają rozwiązać równania ruchu w sposób analityczny.

22 lipca[edytuj kod]

Worms Armageddon – komputerowa strategiczna gra turowa, wyprodukowana przez brytyjskie studio Team17 i wydana w maju 1999 roku przez MicroProse. Worms Armageddon jest trzecią częścią serii Worms. Początkowo ukazała się w wersji na system operacyjny Microsoft Windows, natomiast później stworzono jej edycje na platformy: PlayStation, Dreamcast, Nintendo 64 oraz Game Boy Color. W Worms Armageddon gracz kieruje drużyną składającą się z najwyżej ośmiu dżdżownic, których zadaniem jest pokonanie drużyny przeciwnika. By osiągnąć ten cel, gracze mają do dyspozycji szeroki asortyment broni. Rozgrywka ma miejsce na dwuwymiarowej planszy podatnej na zniszczenia i toczy się w określonych czasem turach. Grę cechuje specyficzny humor oraz kreskówkowa oprawa graficzna. Gra została pozytywnie przyjęta przez krytyków, którzy chwalili dopracowaną rozgrywkę oraz stylizowaną oprawę graficzną. Krytyka natomiast dotyczyła niewielkich zmian wprowadzonych w stosunku do poprzednich części serii. W 2009 roku ukazała się nawiązująca do gry tematyką produkcja Worms 2: Armageddon, z poprawioną oprawą audiowizualną.

23 lipca[edytuj kod]

Valancin Cishko.JPG

Walancin Ciszkobiałoruski działacz chrześcijański i polityczny, aktywista na rzecz LGBT, poeta i pisarz; członek Białoruskiego Frontu Ludowego, w 2011 roku przewodniczący mołodeczańskiego oddziału Młodzieży BNF, od stycznia 2013 roku koordynator Projektu Kulturalno-Oświatowego Ruch Chrześcijan LGBT Białorusi „Mysterium Fidei”, od sierpnia 2013 roku diakon niekanonicznego Greckiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego Ameryki i Kanady, jedyny hierodiakon tego kościoła na Białorusi; obłożony małą ekskomuniką przez Kościół katolicki. Walancin Ciszko ma skrajnie negatywny stosunek do obecnego systemu politycznego na Białorusi i deklaruje, że „stara się walczyć o niepodległość kraju”. Jest zwolennikiem wzmocnienia roli języka białoruskiego. Odrzuca oficjalną, nauczaną w szkołach wersję historii Białorusi, twierdząc, że jego kraj nigdy nie przyjaźnił się z Rosją, lecz był monetą przetargową dla Imperium Rosyjskiego i krajem buforowym dla ZSRR.

24 lipca[edytuj kod]

SA105-001.jpg

ZNTK Poznań Regio Tramp – rodzina normalnotorowych autobusów szynowych produkowanych w zakładach ZNTK Poznań. W latach 20022007 wybudowano łącznie 7 egzemplarzy jednoczłonowych oraz 10 dwuczłonowych. Nie wyprodukowano żadnego egzemplarza trójczłonowego. Kompleksowy projekt szynobusu został opracowany przez krakowską firmę EC Engineering w latach 20012002. Pierwsze zamówienie na Regio Trampa pochodziło od Urzędu marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego, który zamówił 2 egzemplarze jednoczłonowe. Regio Trampy mają lekką, modułową konstrukcję nadwozia, z obniżoną podłogą w rejonie wejścia do 600 mm nad poziomem główki szyny. Wydzielono przestrzeń dla osób na wózkach inwalidzkich i do przewozu rowerów. Do części wysokich prowadzą po trzy schodki. Pojazdy wyposażone są w standardowe urządzenia automatyki bezpieczeństwa ruchu: czuwak aktywny, samoczynne hamowanie pociągu oraz Radio-Stop.

25 lipca[edytuj kod]

BlackHole.jpg

Oś czasu dalekiej przyszłości – choć nie da się z całą pewnością prognozować przyszłych wydarzeń, oś czasu dalekiej przyszłości przedstawiona w artykule jest skonstruowana na bazie wiedzy naukowej i modeli fizycznych. Wykorzystane do jej skompilowania dziedziny to astronomia, astrofizyka, fizyka cząstek elementarnych i geologia. Uwzględniono wydarzenia mające nastąpić w jedenastym tysiącleciu i później. Wszystkie prognozy przyszłości Ziemi, Układu Słonecznego oraz Wszechświata muszą brać pod uwagę drugą zasadę termodynamikientropia musi rosnąć w czasie, a zatem ilość energii mogącej samorzutnie wykonać pracę musi spadać. Gwiazdy prędzej czy później wypalą się, a bliskie przejścia innych ciał niebieskich w wyniku oddziaływań grawitacyjnych będą wyrzucać planety z ich orbit w układach planetarnych, zaś układy planetarne z ich galaktyk. W końcu sama materia ulegnie rozpadowi radioaktywnemu – nawet najstabilniejsze pierwiastki rozpadną się na subatomowe cząstki elementarne. Ponieważ obecne dane wskazują, że Wszechświat jest płaski i w związku z tym nie nastąpi Wielki Kolaps, nieskończony czas jego istnienia teoretycznie pozwala na wystąpienie pewnych niezwykle mało prawdopodobnych wydarzeń, takich jak powstanie mózgu Boltzmanna

26 lipca[edytuj kod]

Tuvalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 – reprezentacja Tuvalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 w Pekinie liczyła troje zawodników – dwóch mężczyzn i kobietę, którzy startowali w dwóch dyscyplinach. Był to debiut tej reprezentacji na igrzyskach olimpijskich. Zawodnicy z tego kraju nie zdobyli żadnego medalu. Chorążym reprezentacji był sztangista Logona Esau. Najmłodszą reprezentantką tego państwa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 była 16-letnia lekkoatletka Asenate Manoa, a najstarszym przedstawicielem tego kraju był 21-letni Logona Esau. Najlepszym wynikiem, jaki osiągnęli reprezentanci tego wyspiarskiego państwa była 23. pozycja, jaką Esau zajął w rywalizacji sztangistów w kategorii wagowej do 69 kilogramów.

27 lipca[edytuj kod]

Kamil Grosicki.JPG

Kamil Grosickipolski piłkarz występujący na pozycji napastnika lub skrzydłowego, reprezentant Polski, zawodnik francuskiego klubu Stade Rennais. Grosicki swoją piłkarską karierę rozpoczynał w Pogoni Szczecin. Następnie trafił do Legii Warszawa. Jego uzależnienie od hazardu, które przejawiało się już za czasów gry w Szczecinie, spowodowało, że pod koniec 2007 roku przebywał na specjalnym odwyku na Mazurach. Po powrocie z terapii został wypożyczony do FC Sion. Latem 2008 roku podpisał napisany po francusku dokument, w którym zrzekł się zarobków do końca okresu wypożyczenia. Następnie powrócił do Polski, gdzie przez pewien czas trenował indywidualnie. W grudniu 2008 roku został wypożyczony do Jagiellonii Białystok. Po udanej rundzie wiosennej w jego wykonaniu podlaski klub wykupił go definitywnie za pół miliona złotych. W sezonie 2009/2010 i rundzie jesiennej 2010/2011 wystąpił we wszystkich 45 ligowych meczach, natomiast 10 stycznia 2011 roku przeszedł do tureckiego Sivassporu, z którym podpisał trzyipółletni kontrakt. Grosicki regularnie grał w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach Polski. W lutym 2008 roku zadebiutował w kadrze A w towarzyskim spotkaniu z Finlandią. W barwach narodowych wystąpił dotychczas dwadzieścia dziewięć razy.

28 lipca[edytuj kod]

Pendulum 135deg.gif

Wahadłociało zawieszone w jednorodnym polu grawitacyjnym w taki sposób, że może wykonywać drgania wokół poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości zawieszonego ciała. W mechanice rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje wahadeł: matematyczne oraz fizyczne. Ważną cechą wahadeł fizycznego i matematycznego jest niemal pełna niezależność ich okresu drgań od amplitudy, co jest dobrze spełnione dla małych wychyleń. Własność ta, zwana izochronizmem drgań, została odkryta około 1602 roku przez Galileusza, który używał wahadła do pomiaru czasu. Zainspirowany tą zasadą Christiaan Huygens zbudował w 1656 roku pierwszy zegar wahadłowy. W ogólności wahadło jest oscylatorem anharmonicznym, jego okres drgań i inne parametry zależy od amplitudy. Opis matematyczny rozwiązań równania ruchu wahadła jest w ogólności dość złożony, ale założenia upraszczające przyjmowane dla małych amplitud drgań pozwalają rozwiązać równania ruchu w sposób analityczny.

29 lipca[edytuj kod]

Płomykówka malutkagatunek średniej wielkości ptaka z rodziny płomykówkowatych. Występuje endemicznie w Demokratycznej Republice Konga. Widziany był dwa razy – w 1951 i 1996 roku. Po raz pierwszy gatunek opisał belgijski zoolog, Henri Schouteden. Dwa znane osobniki to samice. Długość ciała zmierzono jedynie u jednego osobnika (wyniosła 24 cm). Kolorystyka upierzenia składa się z różnych odcieni brązu, barwy płowej, czerni i białawych barw. Dwie lokacje, w których widziano ptaka, to oddalone od siebie o 95 km miejsca na wschodnich krańcach Demokratycznej Republiki Konga. Brak informacji o głosie, pożywieniu i lęgach; wiadomo, że drugi osobnik, złapany w maju, miał dobrze rozwiniętą plamę lęgową. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje gatunek za zagrożony wyginięciem.

30 lipca[edytuj kod]

EW55 (1).jpg

Pafawag 3B/4Bnormalnotorowe, trójwagonowe, wysokoperonowe elektryczne zespoły trakcyjne wyprodukowane w latach 1958–1962 w liczbie 72 sztuk przez zakłady Pafawag we Wrocławiu. Od 1959 roku kierowano je do Katowic oraz Warszawy. W 1964 roku pojazdy zakończyły służbę na Śląsku, a ostatecznie ich eksploatację zakończono w 1995 roku. W każdym z trzech wagonów zespołu EW55 znajdowały się cztery przedziały ze środkowym przejściem między siedzeniami, dostępne dla podróżnych, rozdzielone trzema przedsionkami – każdy z parą rozsuwanych automatycznie, napędzanych pneumatycznie drzwi o szerokości 1300 mm. Zaraz po zakończeniu produkcji pojazdów serii EW55 rozpoczęto seryjną i długoletnią produkcję niskoperonowych EN57 do ruchu regionalnego, które były konstrukcyjnym rozwinięciem jednostek wysokoperonowych i były wyposażone w niemalże identyczne podzespoły

31 lipca[edytuj kod]

Uncial 0186 recto & verso.jpg

Kodeks 0186 – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na V lub VI wiek. Pochodzi z Egiptu. Należał do tego samego rękopisu, co fragment 0224. Oba fragmenty stanowiły niegdyś tę samą kartę. Fragment jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Do dnia dzisiejszego zachował się niewielki fragment jednej karty kodeksu, z tekstem 2. Listu do Koryntian 4,5-8.10.13. Rekonstrukcja oryginalnej karty kodeksu wykazała, że miała ona rozmiar 18 na 15 cm. Zachowany fragment reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu. Rękopis jest przechowywany w Austriackiej Bibliotece Narodowej w Wiedniu.