Przejdź do zawartości

Szampania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szampania
Champagne
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwa

 Francja

Stolica

Troyes

Ważniejsze miejscowości

Châlons-en-Champagne, Reims

Położenie na mapie
Mapa
Szampania wśród regionów Francji w roku 1180

Szampania (fr. Champagne) – region winiarski[1] oraz historyczna prowincja we Francji, położona na wschód od Paryża[2][1], w północno-wschodniej części kraju, w dolinach Marny i Sekwany w okolicach Reims i Épernay[3]. Współcześnie leży na terenie utworzonego z początkiem 2016 roku regionu administracyjnego Grand Est, a wcześniej, do 2015 w regionie Szampania-Ardeny. Jest najbardziej wysuniętym na północ wielkim regionem winiarskim Francji[1][4][5].

Terytorium Szampanii było w przeszłości rozleglejsze i obejmowało dodatkowo ziemie na południe od Aisne i część Sekwany i Marny (Brie). Szampania, wcześniej hrabstwo, weszła w skład domeny królów Francji po śmierci hrabiego Henryka III Grubego (zm. 1274) wskutek zawartego w 1284 małżeństwa jego jedynej córki Joanny z następcą tronu francuskiego, późniejszym królem Francji Filipem IV Pięknym.[potrzebny przypis]

Najważniejsze miasta:

[potrzebny przypis]

W licznych miejscowościach Szampanii wzniesiono zabytki architektury. Duża ich część położona jest w katedralnym mieście Reims.

Winiarstwo

[edytuj | edytuj kod]

Od wieków Szampania słynie z produkcji win musujących, nazywanych od nazwy tej krainy – szampanem[2][3]. Ponadto wytwarza również wina spokojne z odmian winorośli burgundzkich[3]. Znajdowały się tu królewskie winnice produkujące ten jedyny w swoim rodzaju trunek. Już w średniowieczu tutejsze wina spokojne należały do najbardziej cenionych w całej Europie[1]. Głównymi ośrodkami produkcji i handlu winem, o wielowiekowej tradycji, są Reims oraz Épernay[1].

Obszar ten dzieli się na trzy główne strefy upraw, których odmienne właściwości są wykorzystywane do komponowania klasycznych kupażów szampana:

Około 95% powierzchni upraw zajmują trzy klasyczne odmiany winorośli: Chardonnay, Pinot noir oraz Pinot meunier[5].

Zgodnie z ustawą z 1927 roku powierzchnia upraw w Szampanii została ograniczona do 34 000 ha[1], a w latach 80. XX wieku wynosiła około 25 000 ha[2]. Część winnic znajduje się w departamentach Aube i Aisne, jednak zasadnicze, cztery piąte całego obszaru upraw, stanowi tzw. region centralny położony w departamencie Marne[2].

Mieszkańcy regionu słyną z gościnności. Wiele piwnic szampańskich otwartych jest dla zwiedzających, a każdego roku setki tysięcy turystów korzystają z możliwości poznania tradycji i procesu produkcji wina musującego[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h i Ambrosi 1991 ↓, s. 66.
  2. a b c d e f g h i Schoonmaker 1984 ↓, s. 65.
  3. a b c Hoffmann 1981 ↓, s. 159.
  4. a b Johnson i Duijker 1992 ↓, s. 148.
  5. a b Priewe 1999 ↓, s. 120.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]