Szan (góry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Góry Szan
Widok południowej części gór Szan

Szan, Góry Szan, Wzgórza Szan (Shan Yoma) – obszar górsko-wyżynny w południowo-wschodniej Azji.

Góry Szan znajdują się w chińskiej prowincji Junnan, wschodniej Birmie oraz północno-zachodniej Tajlandii. Tworzą jakby przedgórze Himalajów, które leżą na północnym zachodzie.

Najwyższym szczytem jest Loi Leng o wysokości 2.673 m n.p.m.. Inne szczyty, to: Mong Ling Shan (2.565 m n.p.m.), Doi Inthanon (2.565 m n.p.m.) i Loi Pangnao (2.563 m n.p.m.).

Góry Szan składają się z pasm górskich, głęboko wciętych dolin rzecznych i wysoko wypiętrzonych masywów.

Góry Szan są fragmentem pasma mezozoicznego Półwyspu Indochińskiego, a dokładnie jego zachodniej części. Na sfałdowanych utworach paleozoicznych i dolnomezozoicznych leżą osady molasowe dolnej jury, a wyżej neogeńskie osady rzeczno-jeziorne. W skałach wapiennych rozwinęły się zjawiska krasowe. Występuje tu srebro i rubiny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Stupnicka: Zarys geologii regionalnej świata, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1978, s. 112-114