Szarocin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°46′16″N 15°55′20″E
- błąd 39 m
WD 50°46'13.693"N, 15°55'40.877"E
- błąd 0 m
Odległość 437 m
Szarocin
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kamiennogórski
Gmina Kamienna Góra
Liczba ludności (III 2011) 666[1]
Strefa numeracyjna 75
Tablice rejestracyjne DKA
SIMC 0190029
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kamienna Góra
Mapa konturowa gminy wiejskiej Kamienna Góra, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Szarocin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Szarocin”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Szarocin”
Położenie na mapie powiatu kamiennogórskiego
Mapa konturowa powiatu kamiennogórskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Szarocin”
Ziemia50°46′16″N 15°55′20″E/50,771111 15,922222

Szarocin (przed 1945 niem. Pfaffendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Kamienna Góra nad Świdnikiem.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Najstarsza wzmianka o wsi pojawiła się w dokumencie księcia Bolka I z 1292 r., w którym funduje on cysterski klasztor Gratia Sanctae Mariae w Krzeszowie i przeznacza na jego utrzymanie dochody z wielu dóbr, między innymi roczny czynsz 5 marek srebra ze wsi Szarocin wraz lasem i Czadrów[2]. Zapisaną wtedy nazwę Sorotindorf można odczytać jako wieś należąca pierwotnie do kogoś o imieniu Żarota lub Szarota[3] czyli Żarocin (czes. Žarotín) lub Szarocin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś powstała w XIII w. i do drugiej połowy XIV w. należała do klasztoru w Krzeszowie. Od XV w. własność rycerska. W XVI w. wieś w dobrach Hornów (von Horn auf Rottendorf und Pfaffendorf, z Lausnitz k. Drezna[4]), następnie Czetryców, Wallenbergów (dwór z pierwszej połowy XVII w. na miejscu obecnego pałacu), potem m.in. Zedlitzów, (budowa pałacu w pierwszej poł. XVIII w.), Hochbergów, następnie pomorskiej rodziny von Leckow (z Lekowa k. Świdwina)[5]. Oprócz folwarku we wsi istniał młyn wodny i gospoda, mieszkańcy trudnili się tkactwem. Szarocin był też znany z wyrobu instrumentów ustnikowych (rogów), w XVIII w. produkowano je w warsztacie Georga i Johanna Schmieda[6]. W XIX w. powstała szkoła, działał browar i gorzelnia, na początku XX w. uznaniem cieszyła się prowadzona w pałacu pensja dla dziewcząt[5].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[7]:

  • zespół pałacowy, z XVIII w.:

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Dokument fundacyjny klasztoru krzeszowskiego, 1292, regest, http://www.dokumentyslaska.pl/Regesten/Reg%20num/1648-2615/sr%202241.html.
  3. Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki, tom V, Wrocław - Warszawa - Kraków: Ossolineum, 1977-1980; Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, red. A.Cieślikowa, Kraków 2000; J. Pleskalová, Tvoření nejstarších českých osobních jmen, Brno 1998.
  4. Johannes III Sinapius, Schlesische Curiositäten, darinnen die ansehnlichen Geschlechter des Schlesischen Adels mit Erzehlung des Ursprungs, der Wappen, Genealogien (etc.), Fleischer, 1728, s. 696 [dostęp 2020-06-24] (niem.).
  5. a b Słownik geografii turystycznej Sudetów 5. Rudawy Janowickie, red. M. Staffa i in., Wrocław: Wydawnictwo I-BIS, 1998, 275-277.
  6. T. Žůrková, Výroba nátrubkových dechových nástrojů v českých zemích v 18. a 19. století se zaměřením na lesní rohy, dizertační práce, školitel V. Maňas, Masaryková univerzita, Filozofická fakulta, Ústav hudební vědy, Brno 2015.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 57. [dostęp 28 sierpnia 2012].
  8. Mapa turystyczna. [dostęp 2020-09-19].