Szatańskie wersety (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szatańskie wersety
The Satanic Verses
ilustracja
Autor Salman Rushdie
Typ utworu Realizm magiczny
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania  Wielka Brytania
Język angielski
Data wydania 1988
Wydawca Viking Press
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1992
Wydawca Phantom Press International

Szatańskie wersety (ang. The Satanic Verses) – powieść autorstwa Sir Ahmeda Salmana Rushdiego, wydana w roku 1988, częściowo inspirowana przez biografię Mahometa[1]. Tytuł odnosi się do tzw. szatańskich wersetów, które według niektórych źródeł były wstawkami do Koranu dodanymi po śmierci Mahometa[1]. Pierwsza wzmianka o tym pojawiła się w biografii Mahometa napisanej przez Ibn Ishaqa.

Powieść wywołała wiele kontrowersji w środowiskach muzułmańskich, gdyż wielu muzułmanów uważa, że zawiera ona treści bluźniercze dla islamu[1]. 14 lutego 1989 ajatollah Ruhollah Chomejni ogłosił oficjalnie fatwę (transmitowaną przez państwowe radio w Iranie) o treści: „Informuję dumnych muzułmanów na świecie, że autor książki Szatańskie wersety – która jest przeciwko islamowi, Prorokowi i Koranowi – jak i wszyscy, którzy są uwikłani w jej publikowanie i są świadomi jej zawartości, niniejszym są skazani na śmierć”. Na skutek tego nakazu japoński tłumacz książki Hitoshi Igarashi został zamordowany 11 lipca 1991 roku, włoskiego tłumacza Ettorego Capriola kilkukrotnie pchnięto nożem, a w budynkach kilku wydawnictw podłożono bomby. 14 lutego 2006 roku irańska państwowa agencja informacyjna podała wiadomość, że fatwa jest nadal aktualna i nie będzie cofnięta.

Pierwsze wydanie polskie ukazało się w 1992. W metryce nie został jednak ujawniony wydawca (gdańskie wydawnictwo Phantom Press International[2]), tłumacz ani nakład (ten ostatni szacowany jest przez innych wydawców na 25-30 tysięcy egzemplarzy[potrzebny przypis]). Jedna z wersji o braku tych danych, mówi o obawach przed ewentualnymi konsekwencjami ze strony islamskich fundamentalistów, jednak nie jest wykluczone, że był to tylko chwyt marketingowy[3].

Przypisy

  1. a b c Historia PRL. T. 24. Mew Media Concept, s. 44-45, seria: Wielka Kolekcja 1944-1989. ISBN 978-83-7558-506-3.
  2. Gazeta Wyborcza 1993 nr 54, s. 1, 3
  3. Gazeta Wyborcza 262, 7-8.12.1992