Szczałba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczałba
Ilustracja
Widok z Ćwilina
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Wyspowy
Wysokość 657 m n.p.m.
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szczałba”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szczałba”
Ziemia49°44′30,3″N 20°04′21,5″E/49,741750 20,072639

Szczałba (657 m n.p.m.) lub Strzałba – szczyt w Paśmie Lubomira i Łysiny[1]. Według Jerzego Kondrackiego pasmo to należy do Beskidu Wyspowego[2]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych zaliczane jest przeważnie do Beskidu Makowskiego, zwykle jednak opisywane jest właśnie razem z Beskidem Wyspowym[1][3].

Szczałba jest kulminacją bocznego grzbietu odbiegającego z Patryi (762 m) na południowy wschód[1]. Północno-zachodnie stoki opadają do doliny potoku Niedżwiadek (Węglówka), południowo-zachodnie doliny potoku Węgierka a południowe – Kasinianki (Kasinki). Zachodnie zbocze jest zalesione i nieco bardziej strome niż odkryte południowe i wschodnie, na których rozrzucone są zabudowania należące do wsi Węglówka[1]. Na Szczałbę nie prowadzą znakowane szlaki turystyczne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2001. ISBN 83-85557-86-5.