Szczaw górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczaw górski
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina rdestowate
Rodzaj szczaw
Gatunek szczaw górski
Nazwa systematyczna
Rumex alpestris Jacq.
Enum. Stirp. Vindob. 62 1762[2]
Synonimy
  • Acetosa alpestris (Jacq.) Á. Löve[3]
  • Acetosa arifolia (All.) Schur
  • Acetosa pratensis subsp. alpestris Á. Löve
  • Lapathum alpestre Scop.
  • Rumex acetosa subsp. alpestris Á. Löve
  • Rumex arifolius All.
  • Rumex montanus Desf.

Szczaw górski (Rumex alpestris Jacq., R. arifolius All.) – gatunek rośliny należący do rodziny rdestowatych. Występuje W Europie i Azji w rejonach górskich. W Polsce spotykany w Karpatach i Sudetach sięgając od regla górnego po piętro alpejskie.

Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina zielna z krótkim i rozgałęzionym kłączem i wieloma korzeniami.
Łodygi
Żebrowane, osiągają wysokość od 30 do 70 cm.
Liście
Dolne długoogonkowe z blaszką kształtu okrągławojajowatego, z krótkimi oszczepowatymi klapami w nasadzie bądź sercowate, na szczycie zaokrąglone lub tępe, do dwóch razy dłuższe niż szerokie. Liście łodygowe ułożone skrętolegle, najszersze przy nasadzie (strzałkowatej bądź uszkowatej). Pochwy liściowe całobrzegie.
Kwiaty
Kwiatostan zwykle rozgałęziony tylko pojedynczo. Gałązki boczne najczęściej w pęczkach. Roślina dwupienna. Działek okwiatu 6 w dwóch okółkach – wewnętrzne błoniaste, zaokrąglone, z małym płaskim guzem w nasadzie. Zewnętrzne odgięte do tyłu podczas owocowania i przylegające do szypułki. Na wewnętrznych listkach okwiatu zewnętrzne pole odcięte przez anastomozy jest dwukrotnie węższe od pola wewnętrznego.
Owoc
Orzeszek barwy bladozielonawoszarej, o krawędziach skrzydełkowatych, bez połysku.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. hemikryptofit. Kwitnie od lipca do sierpnia. Rośnie na glebach świeżych, żyznych, o odczynie lekko kwaśnym. Roślina światłolubna. Spotykana w świerczynach górnoreglowych, w górskich lasach ziołoroślowych i w zaroślach z dominującą olszą zieloną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
  3. Biolib

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Leokadia Witkowska-Żuk: Rośliny leśne. Warszawa: Multico, 2013. ISBN 978-83-7073-359-9.