Szczaworyż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczaworyż
Wieś z górującym kościołem
Wieś z górującym kościołem
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Busko-Zdrój
Liczba ludności (2000) 230
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-100[1]
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0232970
Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Busko-Zdrój
Szczaworyż
Szczaworyż
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szczaworyż
Szczaworyż
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Szczaworyż
Szczaworyż
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Szczaworyż
Szczaworyż
Ziemia50°27′08″N 20°48′08″E/50,452222 20,802222

Szczaworyżwieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój[2].

Do 1954 roku siedziba gminy Pęczelice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Szczaworyż położony jest na granicy Szanieckiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się około 8 km na południowy wschód od Buska-Zdroju. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 73.

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny z Buska-Zdroju do miejscowości Solec-Zdrój oraz szlak turystyczny zielony zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.

Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Szczaworyż[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0232992 Kliny-Smogorzów część wsi
0233000 Nowy Szczaworyż część wsi
0233017 Pęczelice Dzierżawne część wsi
0233023 Podlas część wsi

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Jakuba w Szczaworyżu

Osoby związane ze Szczaworyżem[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-5].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. a b nr rej.: A-40/1-2 z 2.10.1956 i z 22.06.1967 Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 2. [dostęp 2015-10-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Jurecki, Grzegorz Matyja, Ponidzie. W świętokrzyskim stepie, Kraków: „Bezdroża”, 2004, ISBN 83-89676-16-8, OCLC 830623047.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]