Szczeciniak (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°10'06"N 21°28'00"E

- błąd

38 m

WD

54°10'N, 21°29'E

- błąd

20898 m

Odległość

192 m

Szczeciniak
osada
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

kętrzyński

Gmina

Srokowo

Strefa numeracyjna

89

Tablice rejestracyjne

NKE

SIMC

0488711

Położenie na mapie gminy Srokowo
Mapa konturowa gminy Srokowo, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Szczeciniak”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Szczeciniak”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Szczeciniak”
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego
Mapa konturowa powiatu kętrzyńskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Szczeciniak”
Ziemia54°10′06″N 21°28′00″E/54,168333 21,466667

Szczeciniak (niem. Stettenbruch) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Srokowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1913 właścicielem majątku był Kurt Wessel, a zarządcą Korzik. Majątek miał powierzchnię ogólną 607 ha, w tym 415 ha gruntów ornych, 106 ha użytków zielonych i 70 ha lasów. W majątku prowadzono hodowle 84 koni, 165 szt. bydła (w tym 65 krów) 554 szt. owiec i 106 szt. trzody chlewnej. Przed rokiem 1945 następnym właścicielem majątku był generał Hilmer, a zarządcą Hammerschmidt.

Przed rokiem 1945 w Szeciniaku była szkoła jednoklasowa.

Dawny majątek ziemski, po II wojnie światowej PGR, w ostatnim okresie funkcjonowania PGR wchodził w skład wielozakładowego PGR w Srokowie. W tym okresie w Szczeciniaku uruchomiono fermę na 7 tys. szt. trzody chlewnej.

Liczba mieszkańców: w roku 1925 osób – 214, w 1939 – 163 osoby, 2010 – 186 osób.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Grenz, „Der Kreis Rastenburg”, Marburg/Lahn, 1976. (s. 309 – właściciele, majątek)