Szczepan Jeleński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szczepan Jeleński (ur. 22 grudnia 1881 w Warszawie, zm. 27 maja 1949 w Poznaniu) – polski inżynier i pisarz, popularyzator nauki. Używał pseudonimu Bohdan Katerwa i innych. Syn Jana Jeleńskiego.

W okresie międzywojennym był dyrektorem "Księgarni św. Wojciecha" w Poznaniu. Jego książki popularyzujące matematykę (Lilavati i Śladami Pitagorasa) były prekursorskie i są nadal wznawiane.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Urwis (1918) – komedia
  • Igraszki z ogniem – komedia
  • Przechodzień (1921) – nastrojowa sztuka
  • Lilavati (1926; anegdoty, gry, ciekawostki, zadania matematyczne): wznowiona w wyd. WSiP, Poznań, 1982
  • Śladami Pitagorasa (1928; idem; w latach 1960. tytuł posłużył teleturniejowi); wznowiona w wyd. WSiP, Poznań, 1988
  • Pod strażą Sfinksa
  • Płomienne serca, wyd. Pelikan

Uprawiał też publicystykę o tematyce religijnej (O siódmej godzinie – opowieść ewangeliczna, Woda żywa, Mała Miriam).

Wszystkie jego utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek[1]; później jednak zapis częściowo cofnięto i Lilavati oraz Śladami Pitagorasa w PRL wznawiano.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 296. ISBN 83-01-02722-3.

Treść na podstawie Wielkiej ilustrowanej encyklopedji powszechnej Gutenberga (z początków XX wieku), encyklopedii Ultima Thule (1933) i Wielkiej encyklopedii powszechnej PWN (1963).