Szczur kłujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczur kłujący
Rattus praetor[1]
(Thomas, 1888)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj szczur
Gatunek szczur kłujący
Synonimy
  • Rattus bandiculus Thomas, 1922
  • Rattus coenorum Thomas, 1922
  • Rattus purdiensis Troughton, 1946
  • Rattus sansapor Troughton, 1946
  • Rattus praetor mediocris Troughton, 1936
  • Rattus mordax tramitius Thomas, 1922
  • Rattus leucopus utakwa Ellerman, 1941
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Szczur kłujący[3] (Rattus praetor) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący na Nowej Gwinei i pobliskich wyspach Melanezji[2][4].

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten został opisany naukowo w 1888 roku przez O. Thomasa. Jako miejsce typowe autor wskazał Aola na wyspie Guadalcanal w archipelagu Wysp Salomona. Należy do grupy gatunków spokrewnionych ze szczurem koralowym (Rattus leucopus). Był uznany za podgatunek Rattus ruber, jednak holotyp tego gatunku okazał się być introdukowanym szczurem białostopym (Rattus nitidus)[4].

Występowanie i biologia[edytuj | edytuj kod]

Szczur kłujący występuje w trzech państwach: Indonezji, Papui-Nowej Gwinei i Wyspach Salomona. Zamieszkuje północno-zachodnią część Nowej Gwinei (na półwyspie Ptasia Głowa, na południe i na północ od Gór Śnieżnych, po dorzecze rzek Sepik i Ramu), wyspy Archipelagu Bismarcka i Wyspy Salomona, aż do wyspy Tikopia. Niewykluczone, że jego zasięg jest jeszcze większy. Jest spotykany od poziomu morza do 2000 m n.p.m.[2] Podejrzewa się, że na wyspy poza Nową Gwineą został zawleczony wraz z ludźmi w czasach prehistorycznych, około 1500 p.n.e. docierając na Nową Irlandię, a niedługo później na Wyspy Salomona[4][2].

Gatunek ten jest szczególnie liczny w przekształconym środowisku, do pewnego stopnia będąc komensalem wobec człowieka. Prowadzi naziemny tryb życia, kryje się w norach. Rozmnaża się przez cały rok, samica rodzi w miocie od 2 do 7 młodych[2].

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Szczur kłujący jest szeroko rozpowszechniony i pospolity. Nie są znane zagrożenia dla gatunku, choć w niektórych obszarach może konkurować o zasoby z kosmopolitycznym szczurem śniadym (R. rattus). Bywa uznawany za szkodnika. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje szczura kłującego za gatunek najmniejszej troski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rattus praetor, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f Leary, T., Singadan, R., Menzies, J., Helgen, K., Wright, D., Aplin, K. & Dickman, C. 2016, Rattus praetor [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2017-1 [dostęp 2017-06-14] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Rattus praetor. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-06-14]