Szczurowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczurowiec
Uromys[1]
Peters, 1867[2]
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj szczurowiec
Typ nomenklatoryczny

Mus macropus J.E. Gray, 1866 (= Hapalotis caudimaculatus Krefft, 1867)

Synonimy
  • Gymnomys J.E. Gray, 1867[3]
  • Melanomys Winter, 1983[4]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Szczurowiec[5] (Uromys) – rodzaj gryzonia z podrodziny myszy (Murinae) w rodzinie myszowatych (Muridae), opisany naukowo w 1867 roku przez W. Petersa[2].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunku występujące w Australii i na Nowej Gwinei[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Uromys: gr. ουρα oura – ogon; μυς mus, μυός muos – mysz[7].
  • Gymnomys: gr. γυμνος gumnos – goły, nagi; μυς mus, μυός muos – mysz[8]. Gatunek typowy: Mus macropus J.E. Gray, 1866 (= Hapalotis caudimaculatus Krefft, 1867).
  • Melanomys: gr. μελας melas, μελανος melanos – czarny; μυς mus, μυός muos – mysz[4]. Gatunek typowy: Melomys hadrourus Winter, 1983.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][6]:

W podrodzaju Uromys Peters, 187:

W podrodzaju Cyromys Thomas, 1910[10]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uromys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b W. Peters. Eine neue gattung von nagern, Uromys, aus Nordaustralien. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1867, s. 343, 1867 (niem.). 
  3. J.E. Gray. Notes on the variegated or yellow-tailed rats of Australasia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 35, s. 597, 1867 (ang.). 
  4. a b J.W. Winter: Thornton Peak Melomys. W: R. Strachan (red.): The Australian museum complete book of Australian mammals (The national photographic index of Australian wildlife). Sydney: Angus & Robertson, 1983, s. 379. ISBN 0-207-14454-0. (ang.)
  5. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 282–283. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Uromys. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-09-25]
  7. Palmer 1904 ↓, s. 702.
  8. Palmer 1904 ↓, s. 303.
  9. T.H. Lavery, H. Judge. A new species of giant rat (Muridae, Uromys) from Vangunu, Solomon Islands. „Journal of Mammalogy”. 98 (6), s. 1518–1530, 2017. DOI: 10.1093/jmammal/gyx116. 
  10. O. Thomas. New genera of Australasian Muridæ. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eighth Series. 6, s. 507, 1910 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)