Szczury Tobruku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emblemat Szczurów Tobruku

Szczury Tobruku – Początkowo w zamierzeniu pogardliwy, a następnie i obecnie uznany za zaszczytny, przydomek nadany przez Niemców australijskim, brytyjskim i polskim żołnierzom Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich walczących w obronie twierdzy Tobruk w Afryce od 31 marca do 27 listopada 1941 roku.

Twierdzę Tobruk próbowały beskutecznie zdobyć wojska włoskie i niemieckie. Stąd zamierzonym celem nadania przydomka było jedynie osiągnięcie efektu propagandowego, wobec faktycznej bezsilności własnych wojsk – fałszywego pomówienia i poniżenia dzielnego przeciwnika. Propaganda niemiecka nadała to przezwisko australijskim obrońcom, którzy jednak natychmiast zaadoptowali go jako honorowe miano tych wszystkich, którzy Tobruku bronili.

Po zakończeniu wojny powstała w Australii organizacja skupiająca dawnych Tobrukczyków (także Polaków) "Rats of Tobruk Association".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański: Szczurami Tobruku ich zwali. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988. ISBN 83-205-3955-2.