Szelężnik włochaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szelężnik włochaty
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina zarazowate
Rodzaj szelężnik
Gatunek szelężnik włochaty
Nazwa systematyczna
Rhinanthus alectorolophus ( Scop. ) Pollich
Hist. Pl. Palat. 2: 177. 1777
Synonimy

Alectorolophus hirsutus (Lam.) All.;

Szelężnik włochaty (Rhinanthus alectorolophus) – gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Występuje w środkowej Europie. W Polsce na pogórzu Sudetów i Karpat.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Gatunek o wątpliwej pozycji taksonomicznej. Jest podawany przez The Plant List Kew Garden jako Rhinanthus alectorolophus Pollich[2], ale według GRIN jest synonimem szelężnika większego (Rhinanthus major L.)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Prosta lub gałęziasta, kosmkowato owłosiona, wysokość od 10 do 50 cm.
Liście
Podługowato-lancetowate lub owalne, kosmkowato owłosione
Kwiaty
Żółte o słabo zagiętej rurce korony o długości 1,8–2,3 cm. Ząb górnej wargi niebieskofioletowy.
Owoce
Twarda torebka, w której podczas wiatru grzechoczą nasiona.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna, półpasożyt. Kwitnie od mają do września.Siedlisko: łąki, murawy ciepłolubne, pola, przydroża. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Arrhenatheretalia elatioris[4]. Roślina lekko trująca.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Podgatunek ssp. buccalis umieszczony jest na polskiej czerwonej liście w kategorii DD (stopień zagrożenia nie może być określony)[5].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Search results — The Plant List. [dostęp 2011-01-25].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.