Szeliga (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szeliga
Szeliga
Alternatywne nazwy Brak
Pierwsza wzmianka 1366 (pieczęć), 1386 (zapis)
Herbowni
Miejscowości Brak
Gminy Mircze
Herb Szeliga w zamku w Baranowie Sandomierskim
Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Szeliga wraz z odmianami od drugiego (przedostatnia kolumna) do trzeciego rzędu


Szeliga – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym półksiężyc złoty, rogami zwrócony do góry, w środku krzyż łaciński tegoż koloru. W klejnocie pawi ogon lub pięć piór strusich.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Najstarsza znana pieczęć z 1366 Bodzenta wielkorządcy krakowskiego, najwcześniejsza zapiska sądowa z 1386.

Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza, który notuje go jako rdzennie polski. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Scheliga lunam defectuosam ceruleam, in cuius medio crux eminet, in campo rubeo defert Genus Polonicum in Yenerem pronunt"[1].

Herbowni[edytuj]

Bakszewicz, Białek[potrzebny przypis], Białecki, Bieleński, Bieliński, Bodzanowski, Bodzanta, Bodzenta, Bonblewski, Borohowicz, Borstejko, Bossowski, Bostowski, Bożanta, Brukot, Bryski, Budziński[potrzebny przypis], Budzyński, Bukraba, Buławka, Cetowski, Chaliński, Chaładyn, Charzyński, Chlistowski, Chryścinicz, Chrzczonowicz, Chwaliszewski, Cieszęcki, Czarnotulski, Czernicki, Czetowski, Czeżewicz, Czyżewicz, Dąbrowski, Długopolski, Dobiasz, Dobieszewski, Dobrochowski, Dobuszewski, Domentowicz, Dowojna i Dowojna-Krupski, Dowojno, Drygat, Dwojna, Dyppen, Dzierzbicki, Ewachewicz, Fargow, Farzyński, Frankowski, Garyantesiewicz, Garyantesowicz, Gerwałowski, Gerwatowski, Gierwatowski, Głupicki, Gorecki, Goregland, Gośniewski, Górecki, Górski, Grykolewski, Grzebiński, Haryantesowicz, Harasymowicz, Horehland, Hrehorowicz, Hryhorowicz, Hulewicz, Jagiełka, Janusz[potrzebny przypis], Kabieński, Kawski, Kimont, Kobelicki, Korecki, Kozierski, Krzakowski, Krzczonowicz, Kunsinowicz, Lancucki, Lasowski, Lassowski, Laszewski, Lebedowicz, Lebiedowicz, Lisikiewicz, Losowski, Lossowski, Lutomski, Łańcucki, Łaszewski, Łaszowski, Łączyński, Łosowski, Łossowski, Łukomski, Łyszkiewicz, Magiera, Magiero, Magier, Magierowski, Malewicz, Małaszewski, Marjański, Markowski, Maryański, Masiukiewicz, Matkuszewski, Merecki, Mierecki, Mierzejewski, Mirecki, Mirecki-Magiera, Mirewicz, Mirowicki, Mirzejewski, Mirzejowski, Mochuczy, Mohuczy, Morosz, Moroz, Mostkowski, Nazarewicz, Nazarkowski, Niemojewski, Nizelski, Nizielski, Nogawczyński, Nogawka, Novy, Ogorzelewski, Ogorzelowski, Ostrouch, Pawlik, Piatychorowicz, Piotraszko, Pląchowski, Pluciński, Podsoński, Pomóski, Pomuski, Posmyk, Potocki, Potoczny, Promiński, Proskurenko, Prumieński, Przeczkowski, Przesiadłowski, Puszkin, Puzowski, Ramieński, Ratocki, Ratołd, Rozdolski, Rytel, Rytelewski, Rytelski, Ryttel, Rzuchowski, Serwatowicz, Sieluziński, Skoruppa, Skorupski, Sławski, Smoczek, Smolikowski, Songin, Stanisławski, Stołyhwo, Storożenko, Szałkowski, Szczytko[potrzebny przypis], Stróżenko, Strusiński, Sufczyński, Suffczyński, Suszczyński, Sylwestrowicz, Szafrański, Szczerbski, Szczerski, Szeliga, Szeligowski, Szeliha, Szeliski, Szkarupa, Szmit, Szołkowski, Szpadkowski, Szuszczyński, Szyjkiewicz, Świacki, Świestowski, Tomara, Trojanowski, Troszczyński, Trusiewicz, Trzebiński, Tumiański, Turzenin, Wach, Wachowski, Walkowski, Wargowski, Wierzchowski, Wnorowski, Wójcik, Wojczik[potrzebny przypis], Wojski, Wysokieński, Wysokiński, Złocki, Złotzki, Zubrzycki, Żegliński, Żernicki, Żuławski[potrzebny przypis], Żurman, Żychliński.

Znani herbowni[edytuj]

Antoni Magier, profesor uniwersytetu, pisarz,pamiętnikarz, flizyk i meterolog

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Zygmunt Celichowski: Jan Długosz, "Insignia seu clenodia regis et regni Poloniae.Z kodeksu kórnickiego.". Poznań: Zygmunt Celichowski, 1885.