Szepenupet II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szepenupet II - Muzeum Narodowe, Aleksandria, Egipt

Szepenupet II - boska małżonka Amona, córka Pianchiego i królewskiej małżonki Peksater. Siostra Taharki. Urząd sprawowała w latach 710-650 p.n.e. Od 670 roku p.n.e. współdzieliła urząd z Amenardis II. Od 656 roku p.n.e. współdzieliła urząd z Nitokris I, córką Psametycha I. Adopcja nastąpiła pod wpływem nacisku władcy wywartego na Szepenupet. Kaplica grobowa Szepenupet znajduje się w obrębie zespołu świątyń w Medinet Habu.

Imię własne - Ta-która-czci-bogów Szepenupet

<
R8 N14
X1
N37
Q3 Z9
F13 Q3
X1
>
Duatneczer Szepenupet w hieroglifach






Imię tronowe - Pani-piękna-Mut Oko-Re

<
G14 D4
M36
N5
X1
F35 F35 F35
>
Henut-neferu-Mut Irit-Re w hieroglifach






Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
  • Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.
  • Černý J. - „Religia starożytnych Egipcjan”, PIW, Warszawa 1974.