Przejdź do zawartości

Szereg Neumanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Szereg Neumannaszereg będący odwrotnością rezolwenty w przestrzeni unormowanej. Dla operatora na przestrzeni unormowanej oznaczamy przez oraz jego złożenie. Wtedy szeregiem Neumanna nazywamy szereg

zbieżny w normie operatorowej[1][2].

Szereg nosi nazwisko Carla Neumanna, w którego pracy pojawił się po raz pierwszy w 1877 r. w kontekście teorii potencjału. Szereg Neumanna jest uogólnieniem szeregu potęgowego.

Własności

[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli jest przestrzenią Banacha, odpowiadającą normą operatorową oraz , to oznaczając przez ciąg sum częściowych,

,

dlatego jest ciągiem Cauchy'ego, więc jest zbieżny. Ponadto, wtedy

,

co dąży do operatora identycznościowego, gdy oraz

,

więc szereg Neumanna jest równy . W ogólności, jeśli

dla (poza spektrum ) jest rezolwentą operatora , to szereg Neumanna

jest równy .

Korzystając z szeregu Neumanna można wykazać przy powyższych założeniach, że

.

Analogicznie można wykazać, że[2]

.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Julian Musielak, Wstęp do analizy funkcjonalnej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-09055-3 (pol.).
  2. a b Rafał Latała, Analiza Funkcjonalna I* [online], Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, 22 stycznia 2012, s. 57 [dostęp 2025-02-10] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Neumann series (ang.), Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2025-07-15].