Przejdź do zawartości

Szereg czasowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przykładowy, sztucznie wygenerowany szereg czasowy na który składa się 1000 punktów pomiarowych, w którym występują następujące składniki: silny czynnik losowy, stały trend wznoszący i wahania cykliczne. Czarna linia: wyjściowy szereg czasowy, linia czerwona i niebieska: wygładzenie szeregu metodą średnich ruchomych - czerwona - (średnia z 10 kolejnych wartości) - ilustruje wahania cykliczne, niebieska: (średnia ze 100 kolejnych wartości) - ilustruje stały trend wznoszący

Szereg czasowy – ciąg uporządkowanych danych pochodzących z obserwacji lub eksperymentów dokonywanych w określonych jednostkach czasu. W modelowaniu statystycznym szereg czasowy jest traktowany jako realizacja procesu stochastycznego, którego dziedziną jest czas[1]. Szeregi czasowe służą do wykrywania trendów statystycznych występujących w zebranych danych[2]. Matematyczne modelowanie trendów i analiza statystyczna szeregów czasowych jest podstawą większości metod prognozowania statystycznego stosowanego w wielu dziedzinach od meteorologii po giełdową analizę techniczną[3].

Przykładem szeregu czasowego jest zbiór temperatur powietrza mierzonego w regularnych odstępach czasu przez stację meteorologiczną czy zbiór wartości indeksów giełdowych ogłaszanych na koniec każdej sesji giełdowej.[3]

Notacja

[edytuj | edytuj kod]

Do oznaczania ciągów czasowych stosowane są różne notacje. Często ciąg czasowy indeksowany liczbami naturalnymi zapisuje się jako

Inna notacja to zapis:

gdzie to zbiór indeksujący.

Własności

[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące typowe składowe szeregu czasowego[2]:

Badaniem własności szeregów czasowych i prognozowaniem na ich podstawie zajmuje się analiza szeregów czasowych.

Modele szeregów czasowych mają wiele postaci. Trzy popularne klasy modeli szeregów czasowych to[3]:

Złożenia tych trzech klas to m.in.

  • modele autoregresyjne ze średnią ruchomą (ARMA),
  • zintegrowane modele autoregresyjne ze średnią ruchomą (ARIMA).

Wykorzystuje się również bardziej złożone klasy modeli. Przykładem są modele autoregresji z heteroskedastycznością warunkową, np. CGARCH, EGARCH, FIGARCH, GARCH, stosowane w ekonometrii finansowej.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. James D. Hamilton, Time series analysis, Princeton, N.J: Princeton University Press, 1994, ISBN 978-0-691-21863-2 [dostęp 2025-07-02].
  2. a b Główny Urząd Statystyczny / Metainformacje / Szeregi czasowe [online], stat.gov.pl [dostęp 2025-07-02].
  3. a b c Cláudia M. Viana, Sandra Oliveira, Jorge Rocha, Introductory Chapter: Time Series Analysis, IntechOpen, 22 maja 2024, ISBN 978-0-85466-052-0 [dostęp 2025-07-02] (ang.).

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]