Szirin Ebadi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szirin Ebadi
شیرین عبادی
Ilustracja
Szirin Ebadi (2011)
Data i miejsce urodzenia

21 czerwca 1947
Hamadan

Zawód, zajęcie

prawniczka

Miejsce zamieszkania

Teheran

Narodowość

perska

Alma Mater

Uniwersytet Teherański

Wyznanie

szyizm

Małżeństwo

Javad Tavassolian

Dzieci

Negar, Nargess

podpis
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Szirin Ebadi (pers.: شیرین عبادی IPA: [ʃiːˈriːn ebɒːˈdiː], ur. 21 czerwca 1947 w Hamadanie) – irańska prawniczka, działaczka na rzecz praw człowieka oraz nauczycielka akademicka i publicystka.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsza kobieta w historii Iranu była sędzią. Gdy zakazano jej wykonywania zawodu, została adwokatką i broniła wielu działaczy opozycji. Aresztowana i skazana na trzy lata pozbawienia wolności – wykonanie wyroku zawieszono pod naciskiem opinii publicznej. Jest nieoficjalną rzeczniczką praw kobiet w Iranie i założycielką Towarzystwa Obrony Praw Dzieci w tym kraju. Głosi potrzebę dialogu pomiędzy różnymi kulturami i religiami świata, opartego na wspólnych, łączących je, wartościach.

Otrzymała wiele wyróżnień za działalność na rzecz praw człowieka, z których najważniejszym jest Pokojowa Nagroda Nobla, przyznana 10 grudnia 2003.

W 1994 napisała książkę: Historia i dokumentacja praw człowieka w Iranie. Jest także autorką książki napisanej we współpracy z Azadeh Moaveni: Broniłam ofiar • Pamiętnik z Iranu.